Kαλησπέρα........!!!

Status
Κλειστό για αναρτήσεις.
Είμαι ένα νέο μέλος που έρχεται να προστεθεί στην παρέα σας.
Εύχομαι σε όλους σας μία καλή συνέχεια και μία ακόμα καλύτερη αυριανή.:)
 
Ευχαριστώ πολύ για το ζεστό χαιρετισμό....!!!!

Φαίνεται πως η λέσχη σας αποτελείται από μία πραγματικά ζεστή παρέα...
Τώρα διαβάζω ''Τη γέννηση της τραγωδίας '' ...και βρίσκομαι περιπου στο τέλος..[Νίτσε]

Θα μου άρεσε να ακούσω απόψεις από όποιον το έχει διαβάσει

Καλή συνέχεια και καλή εβδομάδα.....δυνατή και δημιουργική
 
Πολύ σημαντικό έργο και χαίρομαι για την επιλογή σου. Στα 19 με 21 μου δεν διάβαζα τίποτα άλλο παρά μόνο, μανιωδώς, Νίτσε και Ντοστογιέφσκι. Τη "Γέννηση" την έγραψε ο Νίτσε στα 28(!) του, όταν ήταν βαθιά επηρεασμένος από τη φιλοσοφία του Σοπενχάουερ και τη μουσική του Βάγκνερ. Στο κατοπινό του έργο στράφηκε με σθένος εναντίον τους. Η ζωή του ήταν γεμάτη εσωτερικές συγκρούσεις και η πολεμική εναντίον του ήταν σκληρή.
Το τραγικό τέλος του διαφαινόταν, τώρα που το βλέπω από απόσταση, από τα πρώιμα έργα του. Ζητούσε πολύ περισσότερα από όσα μπορούσε να του δώσει η εποχή του και, σίγουρα, ο περίγυρός του. Τραγική μορφή ο ίδιος.
Σε ποια μετάφραση το διαβάζεις; Του Ζήση Σαρίκα; Θα σου πρότεινα και το "Ιστορία και ζωή" σε μετάφραση του Σκουτερόπουλου. Κι αυτό πολύ σπουδαίο και πυκνό σε νοήματα έργο και όχι τόσο γνωστό.
 
Καλησπέρα...θα ήθελες να μου δώσεις μία γενική εικόνα για το ''Ιστορία και ζωή '' ?
Η αλήθεια είναι πως ξεχωρίζω το Νίτσε που πέρα από το ταλέντο του δείχνει να μας γνωρίζει αρκετά βαθειά μέσα από στην ιστορία μας.
Για τη μετάφραση δεν είμαι σίγουρη γιατί έχει τύχει να διαβάσω το ίδιο βιβλίο από διαφορετικές εκδόσεις και μεταφράσεις.Θα το κοιτάξω και θα σου πω.
Ευχαριστώ για τη συνομιλία.
Ν α έχετε ένα ξεκούραστο βράδυ και μία δημιουργική αυριανή
 
Ο Νίτσε δεν ήταν ακριβώς αντίθετος του Σοπενάουερ είναι μάλλον που αποδέχτηκε αυτό που ο Σοπενάουερ εξέφραζε μέσω μιας απολυτότητας χρησιμοποιώντας το ίσως με μόνο απόλυτο δεδομένο ότι η εποχή του ήταν λίγη, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι η θέση του Νίτσε σχετικά με την αιώνια επανάληψη, δεν παύει να είναι σαφέστατα επηρεασμένη απ' τις Παραινέσεις του πρακτικού λόγου του Σοπενάουερ. Για όσα πάντως τους χωρίζουν και είναι προσωπική άποψη αυτή, δεν τους ενώνει ένας Βάγκνερ, αλλά ένας Goethe. Παρότι θέση κατ' εξοχήν αντίθεσης είναι πως ο Σοπενάουερ εμμένει στο να μην αναζητούμε το ευτυχές γιατί δεν υπάρχει τουλάχιστον όχι με διάρκεια παρά μόνο στην αναζήτηση της γνώσης, της διδαχής και της εμπειρίας ενώ ο Νίτσε κάτα κάποιο τρόπο λέει ( υπάρχει και σχετικό απόφθεγμα ) ότι η ευτυχία δεν πάει αντάμα με τη σκέψη που δεν είναι ακριβώς το αντίθετο, ειδικά αν αναλογιστούμε ότι ήταν ιδιαίτερα και πιπεράτα σαρκαστικός.
 
Καλησπέρα.
...θα έλεγα πως ο Σοπενάουερ λειτούργησε σαν ένα είδος προτύπου,ακόμα και δασκάλου,για το Νίτσε.
Στη συνέχεια ακολουθώντας το δικό του δρόμο προσπέρασε το δάσκαλο και δημιούργησε τη δική του καταπληκτική πορεία.που κατ'εμένα προσπάθησε να πλησιάσει το ανώτερο-παντρεύοντας θρησκείες και δημιουργώντας εν τέλει τον υπεράνθρωπο.
Αισθάνομαι μία περηφάνια όταν διαβάζω βιβλία που εμβαθύνουντόσο πολύ στις ελληνικές ρίζες μας

Και επειδή ξεκινά μία νέα εβδομάδα θα ευχηθώ να κυλησει όπως ακριβώς θα την επιθημούσαμε....!!!!
 
Status
Κλειστό για αναρτήσεις.
Top