Το εγχώριο top ten του 2012

Όχι δε τα έχω διαβάσει (ευτυχώς). Δεν έχω διαβάσει και το ''ΟΚ'' ούτε και το ''Λοιπόν'' αλλά ξέρω ότι είναι σκουπίδια.
Έλα τώρα, πες την αλήθεια, σίγουρα έχεις ξεφυλλίσει κάτι τέτοιο όταν θα έπεσε στα χέρια σου τυχαία. Και σίγουρα θα σου έπεσε σε κάποιο σαλονάκι αναμονής(κομμωτήριο κτλ), σε κάποια ξαπλώστρα στην παραλία, κάπου που τελοσπάντων βαριόσουν αφόρητα.
Όλοι το έχουμε κάνει :φρύδια: :))))
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Εγώ προτιμώ πάντα τα εύπεπτα, είτε πρόκειται για τον Δικαστή Ντρεντ, είτε για το Πόλεμος και Ειρήνη. :ναι:
 
Καλά, ίσως σε Λιβάνη, Ψυχογιό να μπορώ να καταλάβω γιατί έχει κυρήξει εμπάργκο, αλλά στους μικρότερους (ποιους εννοείς;-αν θες να πεις) για ποιον λόγο;
Ένας π.χ. είναι ο Anubis. Του οποίου τα βιβλία είναι πανάκριβα σε σχέση με τη ποιότητα των υλικών, ενώ κάνει μπαμ από μακριά πόσο καρμίριδες είναι. Έχω βιβλίο που με το που τελειώνει το κείμενο, έχει το οπισθόφυλλο. Ούτε έστω 1 σελίδα ανάμεσα για ξεκάρφωμα.

Τι σε κάνει να το λες αυτό;
Τι με κάνει να λέω ότι έχουμε κοινωνική κρίση ή ότι φταίνε τα βιβλία για αυτό? Αν εννοείς το 1ο, με κάνει να το λέω, όλα αυτά που βλέπω να γίνονται καθημερινώς στη χώρα μας, από το πιο απλό (να πετάνε το σκουπιδάκι κάτω ενώ ο κάδος είναι 5 μέτρα παραπέρα ή να περνάνε με κόκκινα φανάρια) μέχρι το πιο μεγάλο (πάσης φύσεως λαμογιές, π.χ. φακελάκια κ.λ.π.) τα οποιία είναι πασίγνωστα και δεν χρειάζεται να τα αναλύσω εδώ πέρα. Και φυσικά, για να μην παρεξηγηθώ δεν μιλάω για όλους τους έλληνες, ίσω ούτε καν τη πλειοψηφία. Αν εννοείς το 2ο, θεωρώ ότι οι παραπάνω συμπεριφορές προέρχονται από την έλλειψη κουλτούρας και παιδείας που μας κατατρέχει, από τα βιβλία που διαβάζουμε, την τηλεόραση που βλέπουμε, τη μουσική που ακούμε, τον αθλητισμό που ασχολούμαστε (χαχαχα) και ούτω καθεξής...
 
Είμαι κι εγώ από αυτούς που διαβάζουν εμπορικά βιβλία :)))) (Το αγαπημένο μου βιβλίο είναι το εμπορικότατο Χάρι Πότερ). Βασικά δεν βάζω ταμπέλες στα βιβλία μου. Νομίζω πριν μπω στο φόρουμ δεν γνώριζα καν το διαχωρισμό εμπορικό με μη εμπορικό. Όποιο βιβλίο μου άρεζε και μου τραβούσε την προσοχή το αγόραζα και το διάβαζα. Μπορεί να μου άρεζε το εξώφυλλο, η περίληψη, ο τίτλος, η ταινία, να ήξερα τον συγγραφέα, ή να είχε το όνομά μου στο εξώφυλλο! Αυτό είναι καθαρά θέμα προσωπικών επιλογών και "ακομπλεξαρισμού". Διαβάζω και Δημουλίδου, και Τολστόι, και Όστεν, και παραμύθια και κόμιξ της Ντίσνεϋ. Κι αν πέσει στα χέρια μου το Κοσμοπόλιταν θα το διαβάσω κι αυτό άνετα. Το θέμα είναι να διαβάζουμε.

Άλλο πράγμα νομίζω θα έπρεπε να σας ανησυχήσει. Το ότι τα περισσότερα από αυτά τα βιβλία είναι αυτό που λένε οι κακές (!) γλώσσες γυναικεία αναγνώσματα. Εσείς τα garcons δεν διαβάζετε αρκετά ούτε για να μπείτε στη λίστα; :ρ (σας πειράζω)

εδιτ:

Κανονικά έπρεπε να παρεξηγούνται όσοι δε τα διαβάζουν, επειδή τα διαβάζετε εσείς.
Κανονικά δεν πρέπει να παρεξηγείται κανένας. Ο καθένας έχει τα γούστα του. Και το διάβασμα βιβλίων είναι το κοινό μας χόμπι, δεν χρειάζεται να μας χωρίζει, μπορεί πολύ απλά να μας ενώνει. :)
 
Last edited:
Είμαι κι εγώ από αυτούς που διαβάζουν εμπορικά βιβλία :)))) (Το αγαπημένο μου βιβλίο είναι το εμπορικότατο Χάρι Πότερ).
Και αυτό βέβαια έρχεται να αποδείξει ότι το "εμπορικό=σκουπίδι" δεν ισχύει.

Κανονικά δεν πρέπει να παρεξηγείται κανένας
Κι εγώ αυτό πιστεύω, αλλά πρέπει να βοηθάνε και οι δυο μεριές.
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Κανονικά έπρεπε να παρεξηγούνται όσοι δε τα διαβάζουν, επειδή τα διαβάζετε εσείς.
Κανείς δεν παρεξηγιέται αν δεν έχει λόγο. Ένας καλός λόγος να παρεξηγηθεί κάποιος, είναι να απαξιώνει κάποιος τις προτιμήσεις του, να τις ονομάζει σκουπίδια κτλ. Έτσι νομίζω εγώ.
 
Επειδή το όλο θέμα ξεκίνησε από δικό μου σχόλιο να διευκρινήσω ότι η δική μου ένσταση δεν έγκειτε στην εμπορικότητα ή όχι του βιβλίου (και δεν κατάλαβα και πως φτάσαμε εκεί βασικά). Άλλωστε και το βιβλίο που διαβάζω τώρα είναι εξόχως εμπόρικό στο εξωτερικό. Έγκειτε στην ποιότητα. Π.χ. τα Χάρρυ Πόττερ, άρχοντας των δαχτυλιδιών, όνομα του ρόδου είναι εμπορικά βιβλία και καλά βιβλία (προσωπική άποψη). Ο αλχημιστής και ο κώδικας νταβίντσι είναι εμπορικά βιβλία και μέτρια βιβλία (επίσης προσωπική άποψη). Τα περισσότερα βιβλία όμως της δεκάδας που βλέπουμε στο πρώτο ποστ είναι εμπορικά βιβλία και σύμφωνα με κριτικές, γνώμες και φόρουμ που εμπιστεύομαι, κακά βιβλία (γιατί ο ίδιος δεν έχω διαβάσει κανένα).
 
Συνεχίζω την λίστα γιατί παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η τροπή που πήρε η συζήτηση.

Στην 11η θέση λοιπόν με 25.500 αντίτυπα, το μυθιστόρημα της Μεταξίας Κράλλη «Μια φορά και ένα καιρό»

Στην 12η θέση με 23.000 αντίτυπα, το «Πικρό γλυκό λεμόνι» της Σοφίας Βόικου

Στην 13η θέση με 17.000 αντίτυπα, το «Κυριακή απόγευμα στη Βιέννη» της Μάρως Βαμβουνάκη

Ο «Αόρατος δεσμός» της Νικόλ – Άννας Μανιάτη, με 15.500 αντίτυπα, στην 14η θέση

Στην 15η θέση με 13.000 αντίτυπα, το «Από αγάπη» της Φανής Πανταζή

Στην 16η θέση με 12.200 αντίτυπα, το «Τ’ αχνάρια των ξυπόλητων ποδιών» της Σόφης Θεοδωρίδου.

(Όλα τα προαναφερόμενα, από τις εκδόσεις «Ψυχογιός»)

Στην 17η θέση με 9.000 αντίτυπα από τις εκδόσεις «Διόπτρα», το «Γύρισε σελίδα» του Όμηρου Αβραμίδη.

(Θα συνεχίσω και με άλλα λογοτεχνικά είδη που συμπληρώνουν την φετινή λίστα, να προσθέσω μόνο προς εξαγωγή συμπερασμάτων πως ο «Κίτρινος στρατιώτης» του Ανδρέα Μήτσου πούλησε 6.000 αντίτυπα, και βρίσκεται στην τελευταία θέση) !
 
Last edited:
Θέλω να πω κάτι ψιλο-άσχετο που με νευριάζει. Η άποψη πως βιβλίο=καλλιέργεια του πνεύματος, ντε και καλά!
Γιατί όταν λέω σε κάποιον πως τώρα τελευταία έχω λιώσει στα βιβλία, μου απαντάει: "Μπράβο ρε φίλε, κουλτουριάρης, σοφός κι έτσι...ωραίος"
Σου είπα ρε φίλε τι διαβάζω; Μπορεί να έχω λιώσει στην Λένα Μαντά, που ξέρεις εσύ;;!! (χαχαχα αστειάκι)

Σοβαρά, πάντως, το "εμπορικό" δεν αποτελεί κατηγορία παρά στατιστικό. Κατηγορία είναι το αστυνομικό, φαντασίας, ερωτικό κτλ
Μπορεί να γουστάρεις κάτι πολύ "ψαγμένο" και ξαφνικά να γίνει εμπορικό για κάποιον λόγο(και τότε, σαν γνήσιος κομπλεξικός θα ξεκινήσεις να το κράζεις).
Η ουσία να διαβάζεις/παρακολουθείς/αγοράζεις κάτι επειδή το γουστάρεις εσύ και όχι επειδή στο επιβάλει η μόδα και η διαφημιστική προώθηση.
Θέλω να πιστεύω ότι λίγο-πολύ όλοι αυτό κάνουμε...
 

Πεταλούδα

Θαλασσογέννητη Ελπίδα των Ηλιόμορφων Ονείρων
Προσωπικό λέσχης
Ο απολογισμός της χρονιάς που μας πέρασε στην εγχώρια εκδοτική βιομηχανία, κοινώς τα δέκα εμπορικότερα λογοτεχνικά έργα για το 2012 είναι ο κάτωθι:


Στο Νο 1 με 95.000 πωλήσεις - για μαντέψτε - το μυθιστόρημα του Ε.Λ. Τζέιμς "Πενήντα αποχρώσεις του γκρί" - σωστά μαντέψατε - από τις εκδόσεις "Πατάκης"

Στην θέση ακολουθεί με 90.000 πωλήσεις το μυθιστόρημα της Λένας Μαντά "Όσο αντέχει η ψυχή" από τις εκδόσεις "Ψυχογιός"

Στο Νο 3 - για μαντέψτε και πάλι - το μυθιστόρημα του Ε.Λ. Τζέιμς "Πενήντα πιο σκοτεινές αποχρώσεις του γκρί" απο τις εκδόσεις "Πατάκη" με 53.000 πωλήσεις

Στο Νο 4 - και όμως ναι - με 50.000 πωλήσεις, το μυθιστόρημα της Χρυσηίδας Δημουλίδου "Οι τρείς υποσχέσεις" από τις εκδόσεις "Ψυχογιός"

Στο Νο 5 ακολουθεί με 46.000 πωλήσεις, η Καίτη Οικονόμου με το μυθιστόρημα "Έρωτας πόλεμος" από τον "Ψυχογιό"

Στην θέση - για ξαναμαντέψτε - το μυθιστόρημα του Ε.Λ. Τζέιμς "Πενήντα αποχρώσεις του γκρί, η απελευθέρωση" (επιτέλους), απο τις εκδόσεις "Πατάκη" με 40.000 πωλήσεις
Μια άλλη παράμετρο, που μου έκανε εντύπωση, είναι ότι τα πρώτα έξι (ή τέσσερα, μιας και τα τρία γκρι μπορούμε να τα εκλάβουμε ως ένα) πιο εμπορικά βιβλία για το 2012, διαβάζονται (και άρα αγοράζονται) κυρίως από γυναίκες και ως είδος είναι ερωτικά, αισθηματικά, ρομαντικά. Είναι δηλαδή βιβλία, που σε ψυχαγωγούν, που διαβάσεις για να περάσεις καλά.

Όταν επιλέγεις να διαβάσεις ένα βιβλίο (ή να δεις μια ταινία..), συνήθως το κάνεις για να ικανοποιήσεις μια ανάγκη σου: να ψυχαγωγηθείς, να μάθεις κτλ.
Επειδή μέρος της προηγούμενης κουβέντας αναφέρθηκε στην κρίση, πιστεύω ότι θα ήταν ενδιαφέρον αν μπορούσαμε να ξέραμε ποια ήταν τα έξι πιο εμπορικά βιβλία πριν πέντε χρόνια, που δεν είχαμε μπει στην κρίση (ίσως βέβαια τότε ζούσαμε μια άλλη κρίση :μαναι:).
 
Last edited:
Για μένα το ανησυχητικό δεν είναι να διαβάζεις αυτού του είδους τα αναγνώσματα αλλά να διαβάζεις μόνο από αυτά. Το θεωρώ κάτι αντίστοιχο με το να βλέπεις μόνο καθημερινές σειρές (π.χ. τούρκικα) και κουτσομπολίστικες εκπομπές.
Μια φίλη μου διαβάζει από αυτά τα αναγνώσματα (όπως κάνουν και οι δικές τη φίλες) αλλά εάν της δώσω κάποιο βιβλίο από τα δικά μου θα το διαβάσει και θα το εκτιμήσει κιόλας. Και όπως πάει η δουλειά δεν με βλέπω κι εμένα να γλιτώνω από τις ''50 αποχρώσεις του γκρι'' με το οποίο με βομβαρδίζει τελευταία. Όχι τίποτα άλλο, αλλά δεν θέλω να με θεωρήσει και σνομπ που δε διαβάζω από τα δικά της βιβλία :ουχ:
 
Εγώ λέω ο καθένας μας να ασχολείται με το τι θέλει να διαβάζει ο ίδιος και να μην ασχολείται με το τι διαβάζουν οι άλλοι.
 
Καταρχάς δεν είπα σε κανέναν τι να διαβάσει. Και δε θα το έκανα όχι μόνο γιατί είμαι μικρός ηλικιακά αλλά και γιατί είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι από σας θα έχετε διαβάσει τα διπλάσια βιβλία από μένα. Σχολίασα το γεγονός ότι είναι πρώτα σε πωλήσεις, το οποίο μου φάνηκε παράξενο και το θεωρώ σύμπτωμα κοινωνικής κρίσης και δεν καταλαβαίνω γιατί απ' αυτό παρεξηγείται κάποιος που τα έχει διαβάσει. Κι εγώ θα διάβαζα το ''ΟΚ'' αλλά θα μου φαινόταν παράξενο να είναι πρώτο σε πωλήσεις περιοδικό. Βλέπω τσόντες, αλλά θα μου φαινόταν παράξενο αν κάποια ήταν πρώτη στο box office. Ακούω ρουβά, αλλά μου φαίνεται παράξενο που θεωρείται σταρ. Βλέπω τα τσόλια στις ειδήσεις του σταρ, αλλά μου φαίνεται παράξενο που θεωρούνται μοντέλα. Αυτά!
 
Καταρχάς δεν είπα σε κανέναν τι να διαβάσει. Και δε θα το έκανα όχι μόνο γιατί είμαι μικρός ηλικιακά αλλά και γιατί είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι από σας θα έχετε διαβάσει τα διπλάσια βιβλία από μένα. Σχολίασα το γεγονός ότι είναι πρώτα σε πωλήσεις, το οποίο μου φάνηκε παράξενο και το θεωρώ σύμπτωμα κοινωνικής κρίσης και δεν καταλαβαίνω γιατί απ' αυτό παρεξηγείται κάποιος που τα έχει διαβάσει. Κι εγώ θα διάβαζα το ''ΟΚ'' αλλά θα μου φαινόταν παράξενο να είναι πρώτο σε πωλήσεις περιοδικό. Βλέπω τσόντες, αλλά θα μου φαινόταν παράξενο αν κάποια ήταν πρώτη στο box office. Ακούω ρουβά, αλλά μου φαίνεται παράξενο που θεωρείται σταρ. Βλέπω τα τσόλια στις ειδήσεις του σταρ, αλλά μου φαίνεται παράξενο που θεωρούνται μοντέλα. Αυτά!
Συμφωνώ. Κάποιοι ίσως να θίχτηκαν και από τα δικά μου λεγόμενα. Δεν είχα τέτοια πρόθεση, άλλωστε πολλά από αυτά που καυτηριάζω (που σίγουρα δεν είναι το να διαβάζει κανείς εμπορικά βιβλία) τα κάνω και γω ο ίδιος. Είναι άλλο πράμα όμως το εύρος και η ποικιλία, το να βλέπει δηλαδή κάποιος κιούμπρικ και τούρκικα, και άλλο η υπερβολή, το να βλέπει μόνο τούρκικα (και το να βλέπει κάποιος μόνο κιούμπρικ βασικά πάλι δεν είναι τόσο υγειές κατά τη γνώμη μου και μπορώ να εξηγήσω γιατί). Δική μου γνώμη είναι πάντως ότι αυτό είναι η αιτία της κρίσης άξιων από την οποία πάσχουμε και δευτερεύων το σύμπτωμα. Αν και το σημαντικό δεν είναι αυτό, είναι απλά ότι δυστηχώς υπάρχει.
 
Δική μου γνώμη είναι πάντως ότι αυτό είναι η αιτία της κρίσης άξιων από την οποία πάσχουμε και δευτερεύων το σύμπτωμα. Αν και το σημαντικό δεν είναι αυτό, είναι απλά ότι δυστηχώς υπάρχει.
Φαύλος κύκλος!
 
Top