Τα "αιχμηρά αντικείμενα" είναι ένα πάρα πολύ καλό βιβλίο κατά τη γνώμη μου. Μου άρεσε ότι δίνει έμφαση στην ψυχολογία των χαρακτήρων και επίσης το ότι οι πιο σημαντικοί χαρακτήρες, αυτές που κινούν τα νήματα είναι οι γυναίκες και οι κοπέλες. Θα μπορούσα μάλιστα να το χαρακτηρίσω "γυναικεία αστυνομική λογοτεχνία". Όχι βέβαια με την έννοια της ροζ λογοτεχνίας, το αντίθετο, όπως είπαν και παραπάνω οι σχολιαστές! Όλοι οι χαρακτήρες είναι κατεστραμμένοι ψυχολογικά, ακόμη κι οι καλοί και προφανώς και η πρωταγωνίστρια. Στην αρχή έγραψα ωραίο, αν και δεν ξέρω κατά πόσο μπορείς να το χαρακτηρίσεις έτσι, καθώς διηγείται μια πολύ άσχημη και τραγική ιστορία και μάλιστα με εξαιρετικά ωμό τρόπο. Μου άρεσε ο σκληρός τρόπος γραφής, ο οποίος βοηθάει να αναδειχθούν τα κακώς κείμενα του τόπου και η ψυχολογία των χαρακτήρων. Ο τρόπος που γίνεται η αποκάλυψη είναι ελαφρώς ξεφούσκωτος, βέβαια, αλλά πάντοτε είχα την αίσθηση ότι η συγγραφέας δεν ενδιαφέρεται τόσο για το ίδιο το αστυνομικό μυστήριο, αλλά περισσότερο για να αναδείξει τις τεταμένες/διεστραμμένες μητρικές-θυγατρικές σχέσεις και το πώς μπορούν να επηρεάσουν το ενήλικο πια άτομο.
Θα συμφωνήσω με το Φαροφύλακα για το ότι φαίνεται αρκετά αφύσικο για το ότι δεν γίνεται στην ουσία τίποτε με ιατροδικαστές με σήμανση και γενικά με επαγγελματικό ψάξιμο της υπόθεσης, ενώ ακόμη κι ο σερίφης φαίνεται σχεδόν να βαριέται την υπόθεση! Αλλόκοτο φαίνεται ακόμη το ότι όλοι οι χαρακτήρες του βιβλίου φαίνεται να είναι ή αλκοολικοί ή ναρκομανείς ή και τα δύο! Ιδιαίτερα με παραξένεψε το γεγονός ότι η μικρή αδερφή της πρωταγωνίστριας παίρνει ναρκωτικά κι είναι και μικρό παιδί!
Ωραίο είναι, τέλος, το ότι στο τέλος επέρχεται μια κάποια κάθαρση για τα βασανισμένα συναισθήματα της πρωταγωνίστριας.
