Σεμπάστιαν Φίτζεκ ( Sebastian Fitzek): "Το δέμα"

  • 516
  • Τίτλος: Το δέμα
    Πρωτότυπος τίτλος: Das Paket
    Συγγραφέας: Σεμπάστιαν Φίτζεκ (Sebastian Fitzek)
    Γλώσσα: Ελληνικά
    Μετάφραση: Δέσποινα Κανελλοπούλου
    Εκδόσεις: Διόπτρα
    Έτος πρώτης έκδοσης: 2016 (Γερμανικά) / 2018 Ελληνική Έκδοση
    Αριθμός σελίδων: 399
  • ISBN: 978-960-605–435-8
Θα ξεκινήσω λίγο ανάποδα. Το βιβλίο διαβάζεται σαν να βλέπεις ταινία ψυχολογικού θρίλερ στο σινεμά. Είναι καταιγιστικό με εξελίξεις απρόβλεπτες, συνεχείς, γεμάτες ένταση που σε περιμένουν στη στροφή του κάθε ενός (μικρού σε μέγεθος) κεφαλαίου. Νιώθεις ότι παρακολουθείς μία από εκείνες τις σειρές που τελειώνει το επεισόδιο και σε αφήνει στα κρύα του λουτρού, μέσα στην αγωνία τι θα γίνει στο επόμενο. Έτσι διαβάζεται “μονορούφι”, θα λέγαμε. Ίσως αυτό δικαιολογεί την τεράστια επιτυχία του συγγραφέα γενικότερα αλλά και του βιβλίου ειδικότερα, αφού έχει πουλήσει 12 εκατομμύρια αντίτυπα σε 29 χώρες και όπως αναγράφεται και στο οπισθόφυλλο ήταν για 29 εβδομάδες στην κορυφή των best sellers της Γερμανίας.


Υπάρχει και κάτι άλλο, πιστεύω, που συνηγορεί στο να είναι τόσο “ευπώλητο” το βιβλίο. Ότι έχει πολύ λίγη “λογοτεχνία” μέσα του, δηλαδή ότι στερείται φτιασιδώματος στις φράσεις, ιδιαίτερα πλούσιου λεξιλογίου, πολλών σχημάτων λόγου. Έχει φράσεις μικρές κοφτές και εντελώς απλές στο περιεχόμενο. Είναι η πλοκή εκείνη που εξυπηρετεί το περιεχόμενο (και όχι το ανάποδο). Οι μεγάλες μάζες αναγνωστών προτιμούν αυτού του είδους τη λογοτεχνία που διαβάζεται ευχάριστα, χωρίς να χρειαστεί να κουράσει το μυαλό. Το βιβλίο που διαβάζεις στην ξαπλώστρα της παραλίας με την μπίρα δίπλα ή ξάπλα στο τζάκι με ένα κόκκινο κρασί (ή ακόμα - για τους μερακλήδες- στην τουαλέτα μαζί με πρωινό καφέ). Ακόμα και η μεγάλη γραμματοσειρά που διαβάζεται χωρίς γυαλιά από τον ελαφρώς πρεσβύωπα (όπως ο υποφαινόμενος) ενισχύει την ευκολία της ανάγνωσης.

Στην υπόθεση τώρα. Η Δρ. Έμα Στάιν ψυχίατρος, με ενδιαφέρουσα παιδική ηλικία πλούσιας φαντασίας, προσπαθεί να συνέλθει από μια πρόσφατη πολύ τραυματική εμπειρία η οποία την έχει μετατρέψει σε εντελώς φοβική προσωπικότητα που φλερτάρει έντονα με την παράνοια. Ενώ βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση, λαμβάνει από τον ταχυδρόμο της ένα μυστηριώδες πακέτο με παραλήπτη κάποιον άγνωστο σε εκείνη γείτονα της, με την παράκληση να φυλάξει το δέμα μέχρι να έρθει να το παραλάβει ο ιδιοκτήτης του. Αυτά που επακολουθούν είναι εφιαλτικές καταστάσεις για την Έμα. Το γεγονός ότι πάσχει από παράνοια και ότι η ιστορία έχει την ίδια ως αφηγήτρια, κάνει τον αναγνώστη να μπει στα παπούτσια της ηρωίδας και να αναρωτιέται τι από αυτά συμβαίνουν στα αλήθεια και τι συμβαίνει μέσα στο κεφάλι της (είναι προϊόντα φαντασίας). Επίσης ΚΑΘΕ ένας γύρω της είναι ύποπτος και επικίνδυνος. Αρχίζεις και πιστεύεις σαν ΟΛΟΙ να σκευωρούν εις βάρος της την ώρα που αυτή πλέει σε μια θάλασσα απόγνωσης. Νομίζω ότι αυτό που πετυχαίνει καλύτερα από όλα τα άλλα ο συγγραφέας είναι να σε βάλει μέσα σε αυτό το παρανοϊκό παιχνίδι. Η καταιγιστική πλοκή με τις συνεχείς ανατροπές δεν σταματάει παρά στην τελευταία τελεία του τελευταίου κεφαλαίου.


Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι πήρε το Ευρωπαϊκό Βραβείο Αστυνομικής Λογοτεχνίας 2016. Ούτε ότι πήρε το βραβείο κοινού των Public Awards τo 2019.

Πολύ ενδιαφέρουσα η εικαστική παρουσίαση, όπου το εξώφυλλο είναι σαν δέμα. Ακολουθεί πιστά αυτή του γερμανικού πτωτοτύπου
Δεν μπορώ να κρίνω την μετάφραση (εφόσον δεν έχω διαβάσει το πρωτότυπο), δείχνει όμως απόλυτα στρωτή, ευχάριστη στον αναγνώστη.


Προσωπικά βρήκα ΠΟΛΥ ενδιαφέρον το σημείωμα του συγγραφέα στο τέλος του βιβλίου, μια πολύ αποκαλυπτική προσωπική εξομολόγηση.


Το συστήνω, αναλόγως τι επιθυμείτε από ένα βιβλίο. Αν ψάχνετε για κουλτούρα, προβληματισμό, φιλοσοφία, ψυχαγωγία (με την αρχαία έννοια του όρου, ήτοι αγωγή της ψυχής), χτυπήστε άλλη πόρτα. Αν ψάχνετε, για ένταση συναισθήματος, διασκέδαση, και κινηματογραφική αγωνία χτυπήσατε φλέβα.
 

Χρυσένια

Αρχαιολόγος του Φόρουμ
  • Το γεγονός ότι πάσχει από παράνοια και ότι η ιστορία έχει την ίδια ως αφηγήτρια, κάνει τον αναγνώστη να μπει στα παπούτσια της ηρωίδας και να αναρωτιέται τι από αυτά συμβαίνουν στα αλήθεια και τι συμβαίνει μέσα στο κεφάλι της (είναι προϊόντα φαντασίας)....... Νομίζω ότι αυτό που πετυχαίνει καλύτερα από όλα τα άλλα ο συγγραφέας είναι να σε βάλει μέσα σε αυτό το παρανοϊκό παιχνίδι.
Είναι συγκλονιστικο, ότι μου θύμισε την ταινία "Ενας υπέροχος άνθρωπος". Στην ταινία η κάμερα καταγράφει την πράγματικοτητα απο τη μια και την νοσηρη οπτική του ασθενούς επιστήμονα από την άλλη! Σε βάζει μέσα στην σφαίρα της ασθενειας και χάνεις την μπάλα! Δεν ξέρεις πότε αυτό που βλέπεις είναι αλήθεια και πότε αποτέλεσμα του παραμορφωτικου πρίσματος του ασθενούς!!
Ενθουσιάστηκα τώρα!:))))
 
@Χρυσένια Πράγματι είναι καλός ο παραλληλισμός αυτός. Μόνο που στον υπέροχο άνθρωπο ήταν η προσέγγιση με τα μάτια ενός σχιζοφρενούς (σχιζοειδής προσωπικότητα). Εδώ είναι παράνοια. Δηλαδή, δεν βλέπει φαντασιακά πρόσωπα και φωνές. Έχει μία στρεβλή αντίληψη της αληθινής πραγματικότητας (δηλαδή των γεγονότων που συμβαίνουν). Εάν σε ενδιαφέρει αυτό, βλέπεις μια άλλη μορφή "τρέλας".
 
Είχα καιρό να διαβάσω καλά λόγια για τον Φίτσεκ, και είχα αρχίσει να νιώθω μοναξιά. Από το 2011 που έπεσαν τα μάτια μου πάνω του (από εκδόσεις Διήγηση 😢), δεν έχω σταματήσει να του δίνω 5 αστέρια. Όλα του τα βιβλία είναι σαν να βλέπεις ταινία θρίλερ. Βολικό; Τραβηγμένο/υπερβολικό; Πόσο δεν με νοιάαζειει. Δεν χρειάζεται καν να αναστείλω την δυσπιστία μου για να το απολαύσω. Προσφέρει αυτό ακριβώς που υπόσχεται.
 
Top