Ράδιο Φάρος

@Μοκαντάσα αλ Σάφερ οι Γερμανοί είναι σε δύο είδη κορυφαίοι και πρωτοπόροι. Στη σκληρή μουσική (metal γενικότερα) και στη διαστροφή (π.χ. διαστροφικό πορνό και όχι μόνο - έχουν διαπιστευτήρια και σε ριάλ εφαρμογές κατά τους πολέμους)
 
Όχι ρε! Άμα το έκαναν αυτό μπορεί και να κέρδιζαν! Ειδικά άμα έριχναν κόπιες με αυτές στους βομβαρδισμούς της Βρετανίας.
Πάντως ακόμα και στο Der nasse Fish (Volker Kutscher) ο πρωταγωνιστής του βιβλίου ψάχνει για κάποιους σε μία κόπια διαστροφικού πορνό (διαδραματίζεται το 1930) - Άρα είχαν είδη εμπειρία στο είδος.
 
Last edited:
Μα το εχω ακουσει και δεκα φορες απο το πρωι (αντι να στρωθω στο διαβασμα):ντροπή:
(πες, δεν εχει και γαμώ τους στίχοι; )
(τι τροποι, τι γλωσσα :)))))
 
(πες, δεν εχει και γαμώ τους στίχοι; )
(τι τροποι, τι γλωσσα :)))))
και συνεχίζοντας στο ιδιο γλωσσικό ιδίωμα, υφος (ειχα και γαλλικά σήμερα :)))))(και ο καιρός δεν αλλαξε):

ενα κομμάτι τελειως adaptation, δηλαδή Τσάρλι Κάουφμαν που, ενώ εως τη μέση οραματιζεσαι έναν φίλαθλο κάπου σε κάποιο γήπεδο, απο τη μέση και πέρα ειναι φούλ ερωτικό και σημειολογικό (Λεωφόρος - λεωφόρος --->ατραπός)

ενώ η επιλογή του "έτσι γαμάει η λεωφόρος" ουσιαστικα φωτίζει τον επόμενο στίχο (έτσι αγαπάν οι ποιητές)

και παρακάτω, που το αντικαθιστά με το συνηρημένο "..γαμεί η λεωφόρος", έρχεται σε τέλεια (αντιστροφη) ισορροπία με τη χρήση του σ'αγαπάω-σ'αγαπώ μιας και, το πρώτο, κουβαλά μια προκαταληψη.

Ευχομαι να εγινα σαφής (που δεν το ελπίζω, αλλά ουτε το επεδίωκα):)))):)))):)))).
 
Last edited:
@Έλλη Μ, πραγματικά δύσκολη απόφαση. Ο πρώτος έχει πιο ωραίο μαλλί, ο δεύτερος πιο ωραία χέρια (του άλλου είναι πιο χοντρά και τριχωτά).
Πέρα από την πλάκα, τώρα - I vote for nr 2. Πιο ζωντανή, πιο αλέγκρα εκτέλεση σε triste κομμάτι - μου πάει πιο πολύ (στο προσωπικό μου γούστο).
 
ο δευτερος ειναι κι ο δημιουργός.

Ξερεις οταν δεν μπορώ να αποφασισω τι θα αγοράσω "this or that", παιρνω και τα δυο και problem solved.
 
Last edited:
Top