Προτάσεις για ταινίες


Ό,τι καλύτερο έχει προσφέρει ο ιαπωνικός κινηματογράφος στις ταινίες τρόμου. Μεσήλικας χήρος, μετά από παρότρυνση του γιου του και υιοθετόντας τη χαζή ιδέα ενός φίλου του, στήνει ψεύτικη οντισιόν για να βρει τη νέα του γυναίκα. Επιλέγει μια λιγομήλητη και ντροπαλή κοπέλα αλλά τα πράγματα αγριεύουν.

Η μόνη ταινία τρόμου που δεν τόλμησα να δω δεύτερη φορά ενώ μου άρεσε πάρα πολύ. Και τώρα που είδα το τρέιλερ ένα κάποιο άγχος με έπιασε...
 
:μουάχαχα: ρε, θα σταματήσεις; κακάρισα.
Άκου τώρα τι έπαθα και γιατί σε θυμήθηκα στο πιο άκυρο μέρος. Έκανα μια (μικρο)επέμβαση, παρουσία ειδικευόμενης (πάνω μου μάθαινε, έγινα επιτέλους χρήσιμη) και σε κάποια φάση πιάνει η χειρουργάρα μου (τον λατρεύω) το ράμμα με τα δύο χέρια και... μάντεψε λίγο πως το κουνούσε. Ναι, @Μοκαντάσα αλ Σάφερ μου, ναι. Δεν σου κάνω πλάκα. Κλείνω τα μάτια. Αμάν, η σκηνή από το οντίσιον, λέω. Και ήθελα να το διαβάσω. Και ακούω την ειδικευόμενη: Μην το κάνεις! :μουάχαχα: αλλά όπως σωστά είπε ο γιατρός μου, θα το κάνω. Τέτοια είμαι. Αυτό για το youtube δεν το ήξερα, ευκαιρία να διαδώσω :μπράβο:
 

Χθες την είδα αυτή τη ταινία. Κορεατ...εεε...ιταλική ταινία, προσαρμογή του διάσημου κόμικ Diabolik. Πρόκειται για έναν αντιήρωα, ο οποίος ζει σε μια χώρα που δεν υπάρχει και είναι ένας πιο σκοτεινός Αρσέν Λουπέν ή ένας πιο ηθικός Φαντομάς. Πολύ ευχάριστη περιπέτεια που προσφέρει δύο ώρες καθαρής διασκέδασης.
 
Προτείνω το ντοκιμαντέρ Girl in the Picture.
Έκλαψα πάρα πολύ κατά τη διάρκεια.
@Σελεφά, το είδα μόλις βγήκε και ομοίως με σένα ταράχτηκα πολύ. Παρόλο που έχω δει άπειρα ντοκιμαντέρ παρόμοιου περιεχομένου πάντα μένω άναυδος μπροστά στο κτήνος που λέγεται άνθρωπος.
Η ιστορία της κοπελίτσας ήταν από μόνη της συνταρακτική αλλά προσωπικά σοκαρίστηκα με τη φίλη της που βιάστηκε όταν πήγε για sleepover.
 
Μέχρι και στον ύπνο το ντοκιμαντέρ έβλεπα.
Από όπου και αν το πιάσεις η ιστορία της ήταν τραγική.
Στο τέλος μου έκανε εντύπωση ο πατέρας της.
Έμοιαζε να έχει PTSD ακόμα από τον πόλεμο.
Δε βιάστηκε η φίλη της, αλλά βιάστηκε η Σούζαν/Τόνια, μπροστά στη φίλη της.
 
Μέχρι και στον ύπνο το ντοκιμαντέρ έβλεπα.
Από όπου και αν το πιάσεις η ιστορία της ήταν τραγική.
Στο τέλος μου έκανε εντύπωση ο πατέρας της.
Έμοιαζε να έχει PTSD ακόμα από τον πόλεμο.
Δε βιάστηκε η φίλη της, αλλά βιάστηκε η Σούζαν/Τόνια, μπροστά στη φίλη της.
Δε βιάστηκε η φίλη της, αλλά βιάστηκε η Σούζαν/Τόνια, μπροστά στη φίλη της.
Θα ορκιζόμουν ότι είναι όπως το λέω εγώ αλλά καλού κακού θα τσεκάρω αργότερα το συγκεκριμένο στιγμιότυπο του ντοκιμαντέρ.
 
Top