Ποιο βιβλίο διαβάζεις τώρα;

Πεταλούδα

Θαλασσογέννητη Ελπίδα των Ηλιόμορφων Ονείρων
Προσωπικό λέσχης
@Χρυσόστομος σε καταλαβαίνω, προσωπικά δεν θα σου συνιστούσα να τον συνεχίσεις, δεν με ενθουσίαζαν οι ιστορίες του. Είχα διαβάσει παλιότερα μερικά βιβλία του, μια περίοδο που είχα ξετινάξει τα best seller των περιπτέρων (όπως του Γκρίσαμ που είχαμε συζητήσει και κάποιων άλλων συγγραφέων).
Επειδή κάθε κανόνας έχει τις εξαιρέσεις του, έχω κρατήσει μόνο ένα βιβλίο του, το "Ο εφιάλτης παραφυλάει". Είχε μια "συνήθη" αστυνομική ιστορία όπως στα άλλα του, αλλά μου άρεσαν τα φαντασιακά στοιχεία που περιέλαβε σε αυτό- οπότε θα στο πρότεινα αν τυχόν πέσει μπροστά σου.
 
@Πεταλούδα πολύ δυσκολα θα ξαναπιανα κάποιο δικό του. Εκτος απο την ιστορία που έμπαζε και η γραφή του δεν με κέρδισε καθόλου, διαλόγοι κακοί, δεν μπορώ να βρω κατι θετικό. Ομως στην τελευταια μου εξόρμηση στο μοναστηρακι (μετα απο εκείνη την υπέροχη βόλτα στα Αναφιώτικα :) ) αγορασα μαζεμένα τρία δικά του. Οποτε αφου ήδη τα έχω, στο μελλον θα του δώσω αλλη μια ευκαιρία. Αν είναι μάπα και το δευτερο το τρίτο θα πάει ακλαφτο. Παντως θα έχω υποψιν μου και αυτό που μου πρότεινες αν τυχον βρεθεί στο δρόμο μου.
 
Χθες αγόρασα, διάβασα και, μάλλον θα ξεχάσω σε λίγες μέρες, το βραβευμένο με Πούλιτζερ βιβλίο, "The Nickel Boys", του Colson Whitehead. Ενδιαφέρουσα ιστορία αλλά η αφήγηση ήταν πολύ στεγνή, δεν μου έβγαλε κανένα συναίσθημα. Κατά την άποψή μου πρόκειται για άλλη μια πολυδιαφημισμένη μετριότητα από την Αμερική.
 
Χθες αγόρασα, διάβασα και, μάλλον θα ξεχάσω σε λίγες μέρες, το βραβευμένο με Πούλιτζερ βιβλίο, "The Nickel Boys", του Colson Whitehead. Ενδιαφέρουσα ιστορία αλλά η αφήγηση ήταν πολύ στεγνή, δεν μου έβγαλε κανένα συναίσθημα. Κατά την άποψή μου πρόκειται για άλλη μια πολυδιαφημισμένη μετριότητα από την Αμερική.
Κι εμένα αδιαφορη με αφησε. Καμιά σχέση με το The Underground Railroad.
 
Ξαναδιάβασα χθες το 'Woman at Point Zero' της Nawal el Saadawi Οταν ειχα διαβασει για πρώτη φορά, πριν πολλά χρόνια, με είχε απορροφήσει εντελως. Τότε, το ειχα προσεγγίσει με μια τελείως φεμινιστική άποψη. Ξαναδιαβαζοντας το σήμερα ανακαλυψα ότι δεν ειναι μια φεμινιστική ιστορία, αλλα μια διαδρομή για την εύρεση της αλήθειας. Καταπληκτικό βιβλιο.
 
Άφησα τον Αύγουστο να λιάζεται, και άρχισα το Consider This: Moments in my writing life after which everything was different, του αγαπημένου μου Τσακ Πόλανικ.

Είναι ο μοναδικός συγγραφέας που θα ήθελα να γνωρίσω (και να ράψω πάνω μου).
 
Αντι για το φορεμα της Τζουλι Αντριους που κανει φουρλες γυρω γύρω, βλεπω την μακρια σου κομη περα δωθε, πανω κατω να στροβιλίζεται. Θα μου πεις τωρα: κι η ποδια; Αρχισες να γκριζαρεις already ή εμεις μονο εχωμεν αυτο το προνομιο; :ρ:ρ
 
Στις φετινές διακοπές είπα να διακόψω τα συνηθισμένα μου αναγνώσματα και να το ρίξω στο crime, βρε αδερφέ. Ετσι, διάβασα τους φόνους της κίσσας (Horowitz), τους επτά θανάτους της Εβελυν Χάρντκαστλ (Turton) και τα επτά ψέμματα (Kay). Νταξ, δεν με κέρδισε ιδιαίτερα το είδος, χωρίς να το απορρίπτω βέβαια. Ειδικά το δεύτερο ήταν ένα συνονθύλευμα της Μέρας της Μαρμότας και του (wannabe) Inception. Γι΄αυτό και επέστρεψα στα πατροπαράδοτα, ξεκινώντας με το Νυχτοδάσος της Barnes, χωρίς καθολου να με ενδιαφέρει αν πρόκειται για «βιβλίο-ορόσημο της gay-λεσβιακής λογοτεχνίας» και όλα αυτά τα βαρύγδουπα. Ακόμη και οι πρώτες σελίδες που θεωρούνται άνευρες, εμένα με παρέσυραν με τον υπέροχο, περίτεχνο και έξυπνο λόγο του.
@Χρυσόστομος, Aldina* και ξερό ψωμί!!

*Και για να μη λετε ότι γράφω ακατανόητα, η aldina είναι σειρά βιβλίων των εκδόσεων Gutenberg. :ρ
 
(:μουάχαχα:κοράκι είμαι αλλά για πόσο ακόμη; ο χρόνος περνάει)
Αν δοκίμαζες TRUE crime ; ε; όχι μόνο έγινα πιο καχύποπτη, ηθελα να ουρλιαξω όταν είδα πως αυτός κι εγώ ειχαμε σημειώσει τα ίδια αποσπάσματα από την πτώση του ΚαμΟΥ :πανικός: (αυτός κι άλλα 10 μύρια)
 
Καρρερέ Εμμανουέλ;;; Μα σε αποτρεπει το ονομα. (Πες το φωναχτα και γρηγορα 5-6 και θα καταλαβεις τι εννοω :)))))
 
Γι΄αυτό και επέστρεψα στα πατροπαράδοτα, ξεκινώντας με το Νυχτοδάσος...
Το έχω στη λίστα. Απλά είπα να αφήσω να περάσει η "περίοδος επώασης" των νέων κυκλοφοριών, και να το αγοράσω μετά από κανένα χρόνο μήπως και βγεί σε καμία έκπτωση. Το έχεις τελειώσει; Θα ήθελα να ακούσω/διαβάσω την άποψη ενός τρίτου.
 
@Έλλη Μ, μόλις το τελειώσεις ρίξε τα φώτα σου. Θέματα που θίγει, αν είναι ευκολοδιάβαστο, ύφος κ.λπ.

υγ: δεν λέω να κάνεις κριτική, αλλά να παρουσιάσεις τα πιο επίμαχα σημεία (αν δεν σου είναι κόπος)
 
Πάει το non-fiction του Πόλανικ, δεν ήθελα να τελειώσει.

Γέμισα, και η λίστα με τα αδιάβαστα μεγάλωσε, πάνω που την είχα καθαρίσει.
Τωρα διαβάζω το Στη φωλιά του κούκου του Κεν Κίζι.
 
Top