Ποιο βιβλίο διαβάζεις τώρα;

γεια χαρά σε όλους
επιστροφή στην κανονικότητα σήμερα για μένα
ύστερα από κι εγώ δεν ξέρω πόσες μέρες

πιάνω το The fall of the western man του Μαρκ Κολέτ
 
Ξεκίνησα πριν λίγες ημέρες το "Κουρδιστό Κορίτσι" του Paolo Bacigalupi. Έχει πάρει αρκετά βραβεία και γενικά λέγονται πολύ καλά λόγια αν και η αρχή του ήταν πολύ μπερδεμένη. Ο κόσμος που παρουσιάζει ο Bacigalupi δεν περιγράφεται και από την αρχή βρίσκεσαι στο κέντρο του, χωρίς να καταλαβαίνεις πολλά. Μετά τις πρώτες 100 σελίδες αρχίζεις να ξεκαθαρίζεις τι γίνεται.

Παρόλα αυτά, με το που καταλαβαίνεις πώς λειτουργεί εκείνος ο κόσμος, το βιβλίο σε τραβάει να το διαβάσεις! Ειλικρινά, ψάχνω ευκαιρία μέσα στη μέρα για να διαβάσω λίγες σελίδες (δεν δυσκολεύομαι και ιδιαίτερα, εν μέσω καραντίνας!)! Γενικά αργή και δύσκολη αρχή με πολύ μεγάλη βελτίωση στη συνέχεια.
 
@Γιάννης ο Βιβλιόφιλος επειδή είμαστε πολλοί εδω μέσα του δυστοπικού, θα αναμενω το σχόλιο σου για το βιβλίο.
Λίγα λόγια για το "Κουρδιστό Κορίτσι" (spoiler-free):

Διαδραματίζεται σε μία μελλοντική Μπανγκοκ της Ταϊλάνδης, σε έναν δυστοπικό κόσμο ύστερα από μία τεράστιας κλίμακας παγκόσμια καταστροφή. Η πανίδα έχει καταστραφεί και η τροφή που καλλιεργείται είναι προϊόν γενετικά τροποποιημένων σπόρων δημιουργημένες από εταιρίες. Σε ένα περιβάλλον πολιτικής αστάθειας, μία γενετικά τροποποιημένη γυναίκα, ένα "κουρδιστό" κορίτσι προσπαθεί να επιβιώσει σε μία χώρα (σε έναν κόσμο) όπου θεωρείται κάτι λιγότερο από ένα σκουπίδι.

Πρόκειται για έναν πολύ ευφάνταστο (που ελπίζω ειλικρινά να μείνει φανταστικός) κόσμο, πλασμένο πολύ αληθοφανώς. Η ιστορία σε κρατάει, χωρίς να κάνει (κατά τη γνώμη μου) "κοιλιές", με καλοπλασμένους χαρακτήρες.

Παρόλα αυτά, το βιβλίο είναι λίγο χαοτικό καθώς εισάγει έναν καινούργιο κόσμο με πολλούς νέους όρους, άγνωστους στον αναγνώστη, γεγονός που, για μένα, σε καθυστερεί από το να "βυθιστείς" στον κόσμο αυτό. Επιπλέον, το τελείωμα του βιβλίου μου φάνηκε λίγο βεβιασμένο και πρόχειρο, αν και όχι παράλογο. Ωστόσο, υπάρχει μια υπόνοια για συνέχεια του, κάτι που θα διάβαζα ευχάριστα.

Γενικά, ήταν ένα καλό βιβλίο, αν και όχι από τα καλύτερα που έχω διαβάσει για το συγκεκριμένο είδος. Θα το συνέστηνα σε κάποιον, αλλά με κάποια επιφύλαξη για τους πιο απαιτητικούς.
 
Μετά από πολλά χρονια, ξαναδιάβασα το Ζωή Οδηγίες Χρήσεως του Πέρεκ. Νταξ, δεν εχω να πω και πολλά, μου προκαλεσε (εχω αφησει 50 σελίδες, το πάω αργά αργά) την ίδια ευχαρίστηση. Είναι ό,τι πρέπει για την καραντίνα, είναι σκέτη απόλαυση.
Αυτό έλεγα να το βάλω για +ανάγνωση...:ένοχος:
 
Διαβασα το "Σκοτεινό Βερολινο" του Γκλιμπερς. Αρκετα καλό ιστορικό-κοινωνικο αστυνομικό παρόμοιο με τα βιβλια του Φιλιπ Κερ. Στο ίδιο ιστορικό πλαίσιο ενας επιθεωρητης εξιχνιαζει εγκληματα. Ο Μπερνι Γκουντερ όμως του Κερ σαφως πιο ελκυστικός και ενδιαφέρων χαρακτήρας. Η αστυνομικη ιστορία του βιβλίου δεν ήταν κατι διαφορετικό αλλά αρκετό ενδιαφερον είχε η απεικόνιση της καθημερινότητας των πολιτων του Βερολινου τις τελευταιες μερες του πολέμου με τους σχεδον καθημερινους βομβαρδισμους απο τους συμμάχους.
Μετα διάβασα την "Φυγη" του Χαρλαν Κομπεν. Πολυ δυνατο αστυνομικο θριλερ. Ξεφρενος ρυθμός, αγωνία, ανατροπες, με ενα μυστηριο να πυκνώνει συνεχως και να μην ξερεις που θα σε πάει. Καθαρό pageturner, πολυ καλυτερο απο τον "Ξενο" του ιδίου που είχα επισης διαβάσει πρόσφατα.
Και τελος διαβασα και το "Σλουμπ" του Χανς Χερμπερτ Γκριμ. Αντιπολεμικό μυθιστορημα για τον Α' παγκοσμιο. Ενα βιβλίο που θεωρείται κλασικό αλλά είχε την ατυχια να εκδοθει λιγους μηνες πριν το αριστουργηματικό "Ουδεν νεωτερο απο το δυτικό μετωπο" το όποιο το επισκίασε και δεν ετυχε της αναγνωρισης που ενδεχομένως του αξιζε. Δεν έχει την ωμοτητα, την σκληρη και σπαρακτική γραφη του Ρεμαρκ. Περισσοτερο θυμιζει τον "Καλο στρατιωτη Σβεικ" του Χασεκ με μια πιο ευθυμη γραφη και την περιγραφη διαφορων ευτράπελων περιστατικών, με εξαιρεση ενα μικρό μερος του βιβλίου όπου ο ήρωας μεταφερεται στην πρωτη γραμμη του μετωπου και μας δειχνει μια μικρή ειναι η αληθεια δόση της κόλασης του πολέμου χωρίς όμως τον ρεαλισμό του Ρεμαρκ. Δυστυχως και η κακη μεταφραση- επιμελεια του βιβλίου δεν βοηθαει καθολου.
 
@Έλλη Μ
Ενδιαφέρουσα επιλογή το 4 3 2 1, αλλά με τα τελευταία του Όστερ είμαι αρκετά επιφυλακτικός. Τα παλιά του πχ Φαντάσματα, Λεβιάθαν τα θεωρώ εξαιρετικά. Κάποια πρόσφατα πχ Σανσετ Παρκ τα βρήκα ανυπόφορα βαρετά. Ειδικά δλδ το Σάνσετ Παρκ το είχα παρατήσει στην μέση.
 
Δεν εχω διαβάσει το σανσετ παρκ, ομως το 4321 ειναι ενδιαφερον και ως συλληψη (αν και εχει προηγηθει η φοβερη Ερπενμπεκ με τους Περαστικους) αλλά και ως γραφη - μεστη και πολύ γρηγορη. Νομιζω οτι ειναι απο τις πολυ καλες του στιγμες.
Επιπλεον, αν περνας κι εσυ χρονο στο σπιτι, επίσπευσε τον Περεκ. Είναι ο,τι πρέπει.
 
Last edited:
@Αλανον το ξερεις; το ρωτησες;
Ο anubis έχει μια τέτοια παράδοση.... Δες το έχει κάνει με τον σιμμονς και άλλους πολλούς.... Όταν ρωτάς λένε θα δείξει ανάλογα με τις πωλήσεις του πρώτου... Οπότε κλαφτα.... Γενικα δεν είναι συνεπής οίκος
 
Διάβασα το Καντίντ ή η αισιοδοξία του Βολταίρου και συνεχίζω με την έρημο των Ταρτάρων του Ντίνο Μπουτζάτι

Μετά από πολλά χρονια, ξαναδιάβασα το Ζωή Οδηγίες Χρήσεως του Πέρεκ. Νταξ, δεν εχω να πω και πολλά, μου προκαλεσε (εχω αφησει 50 σελίδες, το πάω αργά αργά) την ίδια ευχαρίστηση. Είναι ό,τι πρέπει για την καραντίνα, είναι σκέτη απόλαυση.
Το έχω στην βιβλιοθήκη και όλο το σκέφτομαι να το ξεκινήσω.. Ίσως ήρθε η ώρα του..
 
@Ιαβερης
Θαυμάσιες, μέχρι στιγμής, οι περιγραφές του οχυρού Μπαστιάνι και οι ενδόμυχες σκέψεις του πρωταγωνιστή, Τζοβάνι Ντρόγκο. ο Μπουτζάτι καταφέρνει με εξαιρετικό τρόπο να σου γεννάει πολλά συναισθήματα με κυρίαρχα αυτά της απομόνωσης, της παραίτησης αλλά και μιας παράξενης προσμονής για κάτι που νιώθεις πως δεν θα έρθει ποτέ..
 
Δεν εχω διαβάσει το σανσετ παρκ, ομως το 4321 ειναι ενδιαφερον και ως συλληψη (αν και εχει προηγηθει η φοβερη Ερπενμπεκ με τους Περαστικους*) αλλά και ως γραφη - μεστη και πολύ γρηγορη. Νομιζω οτι ειναι απο τις πολυ καλες του στιγμες.
Επιπλεον, αν περνας κι εσυ χρονο στο σπιτι, επίσπευσε τον Περεκ. Είναι ο,τι πρέπει.
*Με τη συντελεια του κοσμου.
Απορω γιατι ανεφερα τους Περαστικους χωρίς να το εχω διαβάσει. :χμ:
 
Top