Ποιά είναι η γνώμη σας; για τους "Εμπόρους των Εθνών" του Παπαδιαμάντη;

Ναπολέοντας

Κοινωνός
Το "Οι Έμποροι των Εθνών", του Αλεξ. Παπαδιαμάντη, δημοσιεύτηκε σε συνέχειες από τις 8.11.1882 ως τις 8.2.1883 στο περιοδικό Μη Χάνεσαι. Αρχίζει το 1199 και ασχολείται με την απαγωγή και τον έρωτα της Αυγούστας, συζύγου του Ιωάννη Μούχρα, από τον Βενετό Κόμη Μάρκο Σανούτο. Είναι ένα καταπληκτικό μυθιστόρημα με αξέχαστους χαρακτήρες, όπως ο ηρωικός Μηνάς και ο μαύρος Μιρχάν, ενώ έχει και αρκετές σκηνές δράσης, όπως μια απόπειρα δολοφονίας του Μάρκο από τον Ιωάννη στην Βενετία ή την προσπάθεια των Βενετών να συλλάβουν τον Ιωάννη και τον Μηνά. Αλλά το μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ψυχογραφική ανάλυση των πρωταγωνιστών από τον Παπαδιαμάντη και ο τρόπος που παρουσιάζει τα πάθη τους.

Έχω ακούσει και καλές και κακές γνώμες για αυτό το μυθιστόρημα. Κάποιοι το θεωρούν από τα καλύτερα έργα του Παπαδιαμάντη, άποψη που συμμερίζομαι και εγώ, ενώ άλλοι το θεωρούν κατώτερο από τα διηγήματα του. Ποιά είναι η γνώμη σας;
 

Μπου Ραντλι

Κοινωνός
Το διάβασα πρόσφατα και μου άρεσε -αναπάντεχα- πολύ. Είναι ένα έργο άρτιο, με όλους τους κανόνες του είδους του, αρκετά συναρπαστικές περιγραφές δράσης χωρίς να παραλείπεται και το συναίσθημα. Χαρακτηριστική είναι η αντιβενετική θέση του συγγραφέα που τους θεωρεί ίδιους -αν όχι και χειρότερους - από τους Τούρκους.

Με τα διηγήματα δε πως να συγκριθεί; είναι διαφορετικά είδη!! Εγώ πάντως τα βαριέμαι, η καθαρεύουσα με κουράζει σ'αυτά, αντίθετα δε μ'ενόχλησε στους "Εμπόρους"...
 

Ασάρα

Κοινωνός
Το διάβασα πρόσφατα και μου άρεσε -αναπάντεχα- πολύ. Είναι ένα έργο άρτιο, με όλους τους κανόνες του είδους του, αρκετά συναρπαστικές περιγραφές δράσης χωρίς να παραλείπεται και το συναίσθημα. Χαρακτηριστική είναι η αντιβενετική θέση του συγγραφέα που τους θεωρεί ίδιους -αν όχι και χειρότερους - από τους Τούρκους.
Εδώ που τα λέμε οι Βενετσιάνοι όλο πλιάτσικο ήταν, μηχανοραφίες και στόχευαν μόνο στο κέρδος. Ούτε οι Ντοθράκι τόση λαχτάρα για πλιάτσικο.
Όσο για το βιβλίο, ναι, δεν είναι ισάξιο των διηγημάτων καθώς φαίνεται να είναι πιο εμπορικό, οι χαρακτήρες λιγότερο ενδιαφέροντες και βαδίζει στα χνάρια των δημοφιλών μυθιστορημάτων της εποχής, δράση, ρομαντισμός, τραγωδία κ.λ.π..

Δεν σημαίνει ότι είναι κακό, απλά αν το συγκρίνεις με τα Δαιμόνια στο Ρέμα καταλαβαίνεις ότι στο ένα ο Παπαδιαμάντης έγραψε μια ιστορία που θα αγαπούσε το ευρύ κοινό αλλά στο άλλο έγραψε κάτι πραγματικά ιδιαίτερο και μυστηριώδες.
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Είναι από τα καλύτερα ελληνικά έργα που έχω διαβάσει. Θεωρώ πως βρίσκεται στο ίδιο υψηλό επίπεδο όπου βρίσκονται και τα διηγήματα.

Κατά κάποιον τρόπο όλα είναι απλά ιστορίες. Στο ίδιο ύφος, στην ίδια γλώσσα, με το ίδιο μεγάλο ταλέντο. Απλά άλλες είναι μικρότερες, άλλες μακρύτερες κι άλλες πολύ μακριές. Προσωπικά θεωρώ πως εκμεταλλεύεται την έκταση με τον καλύτερο τρόπο.
 

Μπου Ραντλι

Κοινωνός
Το βιβλίο αυτό πέρασε στην ιστορία ως το πρώτο λογοτεχνικό έργο που μεταφέρθηκε στην Ελληνική Τηλεόραση. Η σημαδιακή πρεμιέρα έγινε στις 3 Οκτωβρίου 1973, με πρωταγωνιστή - κράχτη τον Αντρέα Μπάρκουλη στο ρόλο του Μάρκου Σανούδου. Καταπληκτικό και το τραγούδι των τίτλων από τον Νίκο Ξυλούρη...



[video=youtube;xhiN8fHTCFI]https://www.youtube.com/watch?v=xhiN8fHTCFI[/video]
 

Μακρυγιάννης

Κοινωνός
. Καταπληκτικό και το τραγούδι των τίτλων από τον Νίκο Ξυλούρη...
Τι μου θύμισες τώρα. Τέλος Οκτώβρη 1973.
Ήμουν 14 χρονών.
Περίμενα να έρθει το βράδυ, για να ακούσω το τραγούδι με τον Ξυλούρη. Όχι μόνον εγώ, όλη η Ελλάδα και δεν είναι υπερβολή αυτό.
Άνοιξα την τηλεόραση και άκουσα κάτι σαν αυτό:
[video=youtube;WHtAM0jNJeI]https://www.youtube.com/watch?v=WHtAM0jNJeI[/video]
Μετά τις 17/10/1973 (Πολυτεχνείο), ο Ξυλούρης "κόπηκε" από την ΕΡΤ. Έτσι ακουγόταν μόνον η μουσική στους τίτλους του έργου του Παπαδιαμάντη. Όμως, το δύσκολο καλοκαίρι του 1974 ήταν κοντά.
 
Last edited:
Top