Μ' αρέσει… Δεν μ' αρέσει…

Η μνήμη λέει ότι το είδα σε ξένη ταινία/σειρά γιατί το πλάνο που έχει μείνει στο μυαλό μου δεν έχει καμία σχέση με ντόπιο πράγμα. Η λογική λέει ότι μάλλον είδα το απόσπασμα ξώφαλτσα. Mαζί με την Θεοπούλα ποτίστηκε και η γλάστρα.
Δεν μου αρέσουν οι μονόχρωμοι ή δίχρωμοι χριστουγεννιάτικοι στολισμοί. Είναι πιο σικ, αλλά από μένα είναι όχι.
Μου αρέσουν τα σακίδια πλάτης, γιατί είναι βολικά, αλλά δεν μου αρέσει που νιώθω ανασφαλής με τα πράγματα μου εκεί.
 
Αχ αχ αχ γιατί μου δίνεις πάσες;;;;
Πόσες ώρες κάθομαι και χαζεύω σακίδια στο Σκρουτζ... ώρες ατελείωτες.
(Δεν μιλάω για κάτι γυναικείες τσάντες συνήθως δερμάτινες...μιλάω για τα βαριά πυροβολικά).
Από ορειβασίας με 75lt, μέχρι σακίδια πόλης.
Αλλά συμβιβάζομαι με αυτά που έχω ήδη και κάθε φορά σκοντάφτω πάνω τους. Θαύμα πως δεν έχω στουκαρει πουθενά.

Αλλά σακίδια πλάτης, φούτερ(ς), πουλόβερ(ς) πλεκτά και βιβλία τα βάζω στην ίδια κατηγορία. Κάθομαι με τις ώρες επίσης στα ανάλογα μαγαζιά.

Κάποια στιγμή πρέπει να καταγράψουμε τι κουβαλάμε στα σακίδια και να λύσουμε την απορία που ξεκινάει με τον πρόλογο
"Μα τι κουβαλάς εκεί μέσα"

Ούτε ο σπορτ Μπίλι.
 
Καταρχάς, ίου, τι να μου αρέσει από αυτό το ξυλάγγουρο, κατά δεύτερον, δεν σε έχω προσβάλλει ποτέ, και νόμιζα υπήρχε μια αλληλοσυμπάθεια!
Και κάπως έτσι γιατρεύτηκα. Σύντομα θα αρχίσω να πετάω και ό,τι σπασμένο κρατάω (από μπιμπελό μέχρι κούπες), και δεν θα με νοιάξει καθόλου που θα τα νιώθω να με κοιτάνε από τα σκουπίδια!

εδιτ: Όντως δεν είμαι η μόνη. Ουφ πάει κι αυτό που χρόνια με βασάνιζε :γιούπι:
 
Last edited:
Έλα δεν είπα είσαι ίδια με την Νταλια, είπα ότι μια εσύ που το κάνεις και μια αυτή.
*Το 'σωσα; :ρ

Επίσης εννοείται πάνω ήθελα να γράψω σχόλιο κι όχι σχολείο.
 
Σώθηκε από μόνο του, είμαστε κάμποσοι ✊. Αυτό που με φέρνει σε άβολη θέση, και δεν μου αρέσει επειδή δεν έχω απάντηση, είναι το "Τι το χρειάζεσαι αυτό;" Παιδική φίλη που ανήκει στην κατηγορία "πετάω τα πάντα", είχε αναλάβει παλιά, όταν ήμασταν έφηβες, να ξεσκαρτάρει το δωμάτιό μου. Μου έδινε κάτι να πετάξω, και εγώ εκμεταλλευόμενη την απορρόφησή της, έτσι όπως ήταν με γυρισμένη πλάτη, αντί να το πετάξω, το στόλιζα εκεί που είχε "καθαρίσει". Στο τέλος, όταν τελείωσε την δουλειά της και κοίταξε γύρω της να θαυμάσει το έργο της, είδε ότι δεν είχα πετάξει τίποτα, απλώς τους είχα αλλάξει θέση. Πλέον δεν ασχολείται, όπως και οι άλλοι μινιμαλιστές φίλοι μου, αλλά η συγκεκριμένη όταν έρχεται για καφέ, και φύγει λίγο το μάτι της από πάνω μου, την βλέπω που πνίγεται (-Είσαι καλά; -Πως αντέχεις;):χαχα:. Τα πράγματα δεν θα με εγκαταλείψουν ποτέ, θα είναι πάντα εκεί για μένα :αγκαλιά:, μου αρέσουν.
 

Σαώρη

Θεραπεύτρια Μαγικών Πλασμάτων
@Τσίου, σαν να βλέπω εμένα και τη μητέρα μου. :χαχα: Δεν ξέρω για εσάς αλλά έχω ακόμα σχεδόν όλα τα βιβλία από όλες τις τάξεις και αρκετά από τα τετράδιά τους. Τα ίδια και χειρότερα κάνω στη σχολή με τη χαρτούρα.. :φιρουλί: Βρε πέταξέ τα Σαώρη, όχι βρε μάνα, κάπως έτσι πάει από το λύκειο και το θυμόμαστε κάθε φορά νοέμβρη και γενάρη που βγάζουμε και βάζουμε το δέντρο και σγαρλάμε τις κούτες. :ντροπή:
 
Συγγνώμη, είπες σγαρλάμε; Αχ δεν μπορώ :αγαπώ:
Λοιπόν, τα ίδια, μέχρι και τετράδιο που βρήκα πεταμένο έξω από δημοτικό έχω. Σήμερα το πρωί ολοκλήρωσα το online ψάξιμο, βρήκα άλλα δύο σχετικά άρθρα, και ένα φόρουμ για ανθρώπους με χρόνιο άγχος, ευτυχώς έπεσα πάνω και στην ανάλυση του Einfuhlung και σταμάτησα, διότι μπήκα σε άλλα μονοπάτια και κάηκα, αλλά το θέμα είναι πως έχουμε θέμα.
Δεν μου αρέσουν τα αληθινά χριστουγεννιάτικα δέντρα, γιατί πεθαίνουν και όταν τα βλέπω, μέσα Γενάρη, παθαίνω Καρυωτάκη.
Δεν μου αρέσει να με χτυπάει ζεστός αέρας στο πρόσωπο. Σα να μη μπορώ να πάρω ανάσα όταν συμβαίνει.
 
Ευτυχώς κορίτσια ζείτε στην Αθήνα και εγώ Θεσσαλονίκη.

Αλλιώς θα είχα επιτάξει τα σπίτια σας.

Εγώ τέτοιο καιρό μεταμορφωνομαι σε Χίτλερ. Φυσικά δεν λείπουν χαρακτηρισμοί όπως Εωσφόρου και Σατανάς.
και τη γιαγιά μου να ουρλιάζει -"θεέ μου, τι παιδί είναι αυτό...αχχ Αγία μου Βαρβάρα δωσ'μου δύναμη"
Βρίσκω απίστευτα εκτονωτικό να πετάω πράγματα.
Σα το σπασάδικο στην Αθήνα. Να πληρώνεις για να σπας πιάτα. Αχχχ:αγαπώ:
Κάποια στιγμή θα επισκεφτώ αυτό το αξιοθέατο.

(χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν επικρατεί ένας μικρός χαμός στο δωμάτιο μου. Απλά περιμένω να πάρω το κ*λόχαρτο από τη σχολή και μετά να πετάξω/δώσω σημειώσεις και βιβλία)
 

Χρυσένια

Αρχαιολόγος του Φόρουμ
Moυ αρέσει πολύ η Νάντια στην εκπομπή φλΕΡΤ.
Είναι τόσο αριστοκρατική, κομψή, ευγενική, καλοσυνάτη, με λεπτούς τρόπους και υπερταλαντούχα.
Είναι όαση μεσα στην ερημο του κίτρινου.
Ειναι πρότυπο γυναίκας, βρε παιδί μου.
Αν έκανα κόρη θα ήθελα να ειναι εκεινη.
 

Χρυσένια

Αρχαιολόγος του Φόρουμ
Moυ αρέσει να πίνω αχνιστό ελληνικό καφέ στη 1 την νυχτα
Δεν μου αρεσει να μην με παίρνει ο ύπνος μετά.
Αλλά η ζυγαριά κλίνει στον καφέ.
Ειναι σικέ το παιχνίδι. :P
 
Μου αρεσει που στην κλασσικη συνεντευξιακη ερωτηση "ποιο ειναι το μεγαλυτερο σου ελαττωμα", απαντανε ενα προτερημα που εχουν σε υπερβολικο βαθμο, πχ. "ειμαι υπερβολικα ειλικρινής", "ειμαι υπερβολικα αθώος και ευκολοπιστος", "είμαι υπερβολικα γενναιόδωρος" κλπ. Παλι καλα που δε λενε "ειμαι υπερβολικα ομορφος".
Κι εγώ τα λέω αυτά*, γιατί μου φαίνεται τόσο μπανάλ αυτή η ερώτηση. Συνηθως, την ειλικρινεια και την ευαισθησία προτάσσω. :μουάχαχα:

*Σε συνεντεύξεις, βεβαιως. :ρ

Δεν μου αρέσει που η μία πλευρά του χριστουγεννιάτικού μου δέντρου, σε κάθε σπίτι που έχω ζήσει, κοιτάει τοίχο, γιατί έτσι δεν φαίνονται όλα τα στολίδια, και μπορεί πλέον να μην συμπεριφερομαι στα αντικείμενα σα να έχουν ψυχή όπως έκανα 25 χρόνια πριν, αλλά το "κουσούρι" μου έχει μείνει, και έτσι κάθε λίγο και λιγάκι φέρνω τα αθεατα στολίδια μπροστά, για να χαίρονται αυτά, να χαίρομαι κι εγώ. Αυτό εντωμεταξύ με τα στολίδια κάπου το είχα δει, δεν θυμάμαι αν ήταν σε ταινία ή σε σειρά, αλλά όταν το είδα ένιωσα καλά που δεν είμαι η μόνη.
Υπάρχει λυση. Βαζεις το δέντρο στη μέση. Ή, περίπου. Εγώ, για παράδειγμα, το έχω με τετοιον τρόπο, που μπορεις γύρω του να χορέψεις τον χορό του Ησαΐα, αλλου προφήτη της αρεσκείας σου ή κάποιον ελληνικό παραδοσιακό σε κύκλο.
 
Last edited:
Δεν έχω χώρο :ένοχος:. Και σε αυτό το σπίτι είναι ακόμη χειρότερα γιατί το τοποθετώ σε γωνια. Μια χρονιά είχα προσπαθήσει να στολίσω μόνο την πλευρά που φαίνεται, αλλά ήταν χάλια, μιζέρια σκέτη. Τώρα είδα ωραιοτατο ξύλινο δέντρο που πάει στον τοίχο, αλλά είναι αρκετά μοντέρνο για το γιαγιαδόσπιτο μου.
Δεν μου αρέσει να βλέπω αποτριχωμενο μέτωπο, αυτό το hairline αλφαδι (ή μάλλον καλύτερα, τέλεια καμπύλη) μου χτυπάει ασχημα, και το κάνουν κοπέλες που είναι ήδη πανέμορφες και δεν έχουν καν στενό κούτελο.
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Moυ αρέσει πολύ η Νάντια στην εκπομπή φλΕΡΤ.
Είναι τόσο αριστοκρατική, κομψή, ευγενική, καλοσυνάτη, με λεπτούς τρόπους και υπερταλαντούχα.
Ωραιες λεξεις και μου αρεσουν οταν περιγραφουν μια γυναικα. Κι εγω καπως ετσι τη βλεπω.

Παντως με ειχε παραξενεψει η δηλωση ενος ηθοποιου (που μαλιστα συμμετεχει στην ΕΡΤ) οτι οταν ειχε παρουσιαστει στην εκπομπη της, ειχε πει οτι δεν περασε καθολου καλα και ενιωσε οτι του "βιασαν" την προσωπικοτητα. Την ειχα δει αυτη την εκπομπη και δεν με ενοχλησε κατι
 
Last edited:

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Σχετικά με την πιο πάνω κουβέντα, σήμερα, συμπτωματικά, αδειάζοντας επιτέλους μια αποθήκη, πετάχτηκε πολύ πράγμα. Ανάμεσα σε αυτά κι ο πρώτος μου υπολογιστής, ένας 486 DX2. Φτάνει.

Δεν μου αρέσει που οι άνθρωποι γινόμαστε ρακοσυλλέκτες της ίδιας μας της ζωής. Εντάξει, κάποια πράγματα έχουν μια συναισθηματική αξία. Τα κρατάμε. Αλλά δεν γίνεται ό,τι πια αγγίξαμε να πρέπει να μπει στο πάνθεο της αποθήκης.

Νομίζω πως αυτό το πράγμα είναι εν μέρει τροχοπέδη στο να φτιάξουμε νέα ζωή, να αποκτήσουμε δεσμούς με νέα πράγματα, μουσικές, ανθρώπους.

Σκοπεύω να πετάξω και να ξεφορτωθώ πολύ περισσότερα πράγματα μέσα στην επόμενη χρονιά.

Θέλω να μείνουν κυρίως πράγματα ζωντανά, λειτουργικά, που έχουν ακόμη μια θέση στην ζωή και που δεν είναι πράγματα ζόμπι.

Βλέπω τους μεγαλύτερους να λένε ξανά και ξανά τις ίδιες ιστορίες, να είναι τυλιγμένοι με τις ίδιες αναμνήσεις. Να μην μπορούν να πιάσουν την τεχνολογία, τον νέο κόσμο, τους νέους τρόπους.

Δεν θέλω να γίνω ποτέ έτσι. Θέλω να μπαίνουν νέα πράγματα στη ζωή μου, νέες ιστορίες, νέοι άνθρωποι, νέες αναμνήσεις. Θέλω να σχηματίζω ζωή μέχρι την τελευταία μέρα μου.
 

Χρυσένια

Αρχαιολόγος του Φόρουμ
Ωραιες λεξεις και μου αρεσουν οταν περιγραφουν μια γυναικα. Κι εγω καπως ετσι τη βλεπω.

Παντως με ειχε παραξενεψει η δηλωση ενος ηθοποιου (που μαλιστα συμμετεχει στην ΕΡΤ) οτι οταν ειχε παρουσιαστει στην εκπομπη της, ειχε πει οτι δεν περασε καθολου καλα και ενιωσε οτι του "βιασαν" την προσωπικοτητα. Την ειχα δει αυτη την εκπομπη και δεν με ενοχλησε κατι
Δεν γνωρίζουμε το παρασκήνιο και τις προθέσεις του καθενός.
Όπως και να έχει , με ικανοποιεί πολύ το αποτέλεσμα και δεν με απασχολεί κάτι άλλο.
Η εκπομπή της είναι το πάντρεμα του κλασικού, με το σύγχρονο.
Είναι εξαιρετική οικοδέσποινα.
Έχω την αίσθηση ότι κάθε μεσημέρι με βάζει στο σπίτι της μια μεγαλοαστή και σε λίγο θα βγάλει το πορσελάνινο σερβίτσιο να πιούμε τσάι.
Είναι γεννημένη και για αυτό!
 

Χρυσένια

Αρχαιολόγος του Φόρουμ
Είμαι της άποψης , αν κάτι δεν το έχεις χρησιμοποιήσει τα τελυταία δύο έτη, τότε καλύτερα να το δώσεις κάπου να πιάσει και τόπο.
Είχα δει ένα ντοκιμαντέρ για τα οφέλη του μινιμαλισμού και με επηρέασε σε κάποιο βαθμό.
Ενταξει ο καθενας μπορει να φτάσει σε άλλο επίπεδο μινιμαλισμού και ο απόλυτα μινιμαλιστής ειναι ο μοναχος.
Απο εκει και πέρα ολοι μπορουμε να κανουμε βήματα προς σε αυτη την κατεύθυνση και όπου φτάσουμε.
Και θεωρώ πως ρούχα, γραφική ύλη, βιβλία ειναι για να πηγαίνουν από χέρι σε χέρι.
Όχι να φυλακίζονται σε βιβλιοθήκες, συρτάρια και ντουλάπες.
Για να ειμαι και επίκαιρη, πριν 5 χρονια μια φίλη μου, ειχε βρει στην αποθηκη της ξεχασμένο ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο και ετοιμαζόταν να το πετάξει.
Ενα δεντρο δεκαετιας '90.
Όταν το είδα, ένιωσα πεταλούδες στο στομάχι και άρχισα να ακούω στα αυτιά μου τραγούδια του Φρανκ Σινάτρα.
Έρωτας με την πρώτη ματιά!
Το πηρα σπιτι μου. Το καθαρισα, το φόρτωσα με στολιδια, κάποια σύγχρονα, άλλα 30ετιας.
Καθε πρωι , που ξυπνάω του λεώ "Είσαι το πιο όμορφο και πλουμιστό δέντρο του κόσμου!"
Ενα δεντρο ξεχασμενο 20 χρονια σε μια αποθηκη εχει δωσει εδω και 5 χρονια πνοή στα Χριστούγεννά μου!
 
Μου αρέσει που έχω στολίσει το σπίτι με τα χριστουγεννιάτικα και κάθομαι στο σαλόνι μόνο με τα λαμπάκια του δέντρου αναμέννα και κάνω ωραίες σκέψεις και χαλαρώνω. Δεν μου αρέσει που έχω κλειστεί στο σπίτι λόγω της πανδημίας και δεν μπορώ να απολαύσω τη χριστουγεννιάτικη Αθήνα!! :κάτω:
 

Χρυσένια

Αρχαιολόγος του Φόρουμ
Μου αρέσει, όταν είμαι με φίλους από το σχολείο και τη γειτονιά , και κοιταζόμαστε στα μάτια και χωρίς να έχουμε πει τίποτα , τα έχουμε πει όλα.
 
Top