Καζαμίας

Όχι, δε θα σας γράψω προβλέψεις για τη νέα χρονιά αλλά μέρες που είναι μια "μελλοντολογίκη" κουβέντα ταιριάζει. Πού οδεύουμε λοιπόν ως ανθρωπότητα. Σε μετά-αποκαλυπτικά τοπία, σε κυβερνοπάνκ καταστάσεις, σε δυστοπικά συστήματα ή μήπως σε κοινωνίες όχι πολύ διαφορετικές από τις γνώριμές μας; Λοιπόν;
 
Ωραίο θέμα! (Αν και ήλπιζα για προβλέψεις...)

Η ανθρωπότητα ως τώρα έχει περάσει άπειρες "αποκαλυπτικές" στιγμές που εν καιρώ έγιναν απλώς κάτι χρονολογίες στα βιβλία ιστορίας - θες ολοκαυτώματα, θες λιμούς, θες πανδημίες, στην εποχή τους όλα φάνταζαν σαν το τέλος του κόσμου, και τώρα είναι απλά στατιστικές.

Διάβαζα πρόσφατα ένα (σχετικά παλιό) άρθρο για την αξία της πληροφορίας στη σύγχρονη κοινωνία. Για μένα προσωπικά, αυτό και η κλιματική κρίση είναι οι κυριότεροι παράγοντες που θα καθορίσουν την πορεία της ανθρωπότητας. Ο έλεγχος των πληροφοριών καθόρισε την έκβαση εκλογών με παγκόσμιες επιπτώσεις, η κλιματική αλλαγή θα είναι η νέα ρίζα πολέμων για ελάχιστους πόρους επιβίωσης, πέρα από το οφθαλμοφανές, φυσικά, ότι ακόμα και η πιο τεχνολογικά προηγμένη χώρα είναι ανυπεράσπιστη μπροστά σε φυσικές καταστροφές.

κοινωνίες όχι πολύ διαφορετικές από τις γνώριμές μας;
Και ναι, και όχι - συχνά νομίζω ότι είμαστε σαν τα βατράχια που τα βράζουν αργά και δεν καταλαβαίνουν ότι γίνονται σούπα. Η αλλαγή είναι τόσο σταδιακή, αν δεν προσέχεις, που χωρίς να το αντιληφθούμε, εν πολλοίς έχουμε παραδώσει τον έλεγχο της ζωής μας σε αλγόριθμους. Η πεζή καθημερινότητά μας παραμένει λίγο πολύ ίδια, αλλά οι αλλαγές είναι ριζικές και μόνιμες.

Δεν περιμένω την ολοκληρωτική καταστροφή της κοινωνίας (αν είναι να έρθει, θα είναι μάλλον λόγω κλιματικών τραγωδιών), θα προσαρμοστούμε σε πολλά όπως τόσες γενιές κατάφεραν να προσαρμοστούν σε πράγματα που φάνταζαν αδύνατα, αλλά δεν ξέρω τι σόι κοινωνία θα είναι αυτή στην οποία θα μεγαλώνουν και θα ζουν τα παιδιά μας.

Παιδί που γεννήθηκε λίγο πριν την πρώτη καραντίνα χαρακτηρίστηκε - αβάσιμα - αυτιστικό γιατί πήγε πρόσφατα σε παιδικό σταθμό και αδυνατούσε να συνυπάρξει με τα άλλα παιδιά γιατί σε όλη τη ζωή του ο κόσμος του αποτελούνταν από 6 άτομα - τους γονείς και τους παππούδες του. Οι ψυχολογικές επιπτώσεις της πανδημίας θα 'ναι χειρότερες από τις σωματικές, νομίζω, ιδίως για τους νέους.
Η σχεδόν ολοκληρωτική εξάρτηση από μία οθόνη για όλους μας, το ίδιο.

Ανυπομονώ να διαβάσω τι θα πουν οι υπόλοιποι μέλη της Λέσχης, είστε ωραίοι και οι απόψεις σας πάντα με προβληματίζουν με καλό τρόπο.
 
@Καστάλια καταπληκτικό άρθρο αυτό του Χαράρι. Πράγματι αυτά τα δύο, η κοινωνία της πληροφορίας και η περιβαλλοντική κρίση μοιάζουν να είναι οι βασικοί άξονες γύρω από τους οποίους θα κινηθεί το μέλλον της ανθρώπινης κοινωνίας.
Προσωπικά πιστεύω ότι είναι δύσκολο (έως αδύνατο) να κάνεις προβλέψεις διότι όπως και να το κάνεις έχεις μια πολύ περιορισμένη οπτική, αυτή που σου επιβάλει η ιστορική συγκυρία που ζεις, η μόρφωσή σου, οι περιορισμοί στο πως αντιλαμβάνεσαι τα πράγματα γύρω σου, αλλά και η γενικότερη οπτική σου.
Μπορείς να κάνεις παραλληλισμούς της εποχής σου με το παρελθόν. Πχ μπορώ επιτυχημένα να ισχυριστώ ότι περνούμε μία περίοδο παρακμής όμοια με τον μεσαίωνα με επιδημίες, αυξανόμενες δεισιδαιμονίες, αυξανόμενη αμορφωσιά, μείωση των ανθρώπινων ελευθεριών, μπόλικη εσχατολογία και θρησκευτικό φανατισμό στα φόρτε του. (Υπάρχει λάθος; - μπορεί και να υπάρχει, όπως υπάρχουν και πολλά κοινά σημεία). Μπορώ επίσης να πω ότι είναι μία εποχή που η κοινωνία των σκλάβων ανθεί (είχες τη φεουδαρχία, στη συνέχεια τον καπιταλσιμό, και τώρα τον νέο-καπιταλισμό όπου έχει τα ίδια χαρακτηριστικά, αλλά δεν γνωρίζεις ποιος είναι το αφεντικό σου, αυτός που καρπώνεται τους κόπους σου). Οπότε μπορεί και να προβλέψεις μια νέα Επανάσταση (με κοινούς τόπους με την Κομουνιστική) στο μέλλον, άγνωστο με ποια μορφή, αλλά με στοιχείο κοινωνικό/ οικονομικό.
Εκείνο που θέλω ωστόσο να πω, είναι ότι αυτό που ξέρεις (εάν ξέρεις) είναι η ιστορία και το παρόν (το παρόν μερικώς, όχι πλήρως) - οπότε για να κάνεις πρόβλεψη, ακόμα και εάν έχεις τα καλύτερα εργαλεία και προβλεπτικά μοντέλα, απαιτεί ένα νοητικό άλμα.
Άρα απαιτεί Επιστημονική Φαντασία! - Γι αυτό αγαπώ τη λογοτεχνία. Διότι σου φτιάχνει αληθινά υποθετικά σενάρια που δεν χρειάζεται ούτε να επιβεβαιωθούν, ούτε να καταρριφθούν. είναι εκεί απλά για τη δική σου απόλαυση και πνευματικό προβληματισμό.
Πάντως η ιστορία έχει δείξει πως όποιος και εάν προσπάθησε να κάνει σοβαρές προβλέψεις έπεσε έξω, ό,τι και εάν χρησιμοποίησε για τις προβλέψεις του. (Εκείνοι που πέσανε αρκετά μέσα είναι συγγραφείς λογοτεχνίας, από τον Ιούλιο Βερν μέχρι τον Τζόρτζ Όργουελ).

ΥΓ: ΟΧΙ, δεν είμαι πιωμένος, πρωινιάτικα.
 
Λοιπόν, να γράψω κι εγώ τα δικά μου. Υπάρχει μία κατάσταση που εδραιώθηκε τα τελευταία δύο χρόνια. Σημαντικός παράγοντας είναι ο φόβος ή μάλλον ο τρόμος που έχει επιβληθεί πάνω από τα κεφάλια μας. Οι κυβερνήσεις έχουν βρει ένα καλό τρόπο να διχάζουν τον κόσμο και αυτό είναι προς όφελός τους, οι επιστήμονες(όχι η επιστήμη) κάνοντας διάφορους συμβιβασμούς ή παίζοντας το ρόλο τους βρίσκουν αυτό που πάντα ήθελα, ένα δρόμο προς τη νομή εξουσίας, τα ΜΜΕ(εμβολιαστικά ή αντιεμβολιαστικά) ενίσχυσαν τη θέση τους στη χειραγώγηση των ανθρώπων ενώ είχαμε και αλλαγή στην ιεραρχία των πλουσίων. Οι φαρμακευτικές έκαναν ακόμα μεγαλύτερα βήματα στην προώθηση των συμφερόντων τους και σίγουρα τα επόμενα χρόνια τόσο η τεχνολογία όσο και η επιστήμη θα έχουν ακόμα λιγότερους "ηθικούς φραγμούς" στην έρευνά τους. Όλα αυτά συνθέτουν ένα μάλλον δυστοπικό περιβάλλον.

Από την άλλη, η οικονομία μετά το τέλος της πανδημίας, πιθανότατα θα βελτιωθεί. Θα αλλάξει φυσικά η προσφορά και η ζήτηση εργασίας και θα αναζητηθούν τρόποι ώστε μια μελλοντική πανδημία να μην μπορεί να ανακόψει την ομαλή λειτουργία της οικονομίας αλλά και άλλων τομέων.

Έχει ενδιαφέρον να δούμε αν και πόσο θα κρατήσει ο διαχωρισμός μεταξύ εμβολιασμένων-ανεμβολίαστων και που και αν θα επεκταθεί. Το πιο πιθανό είναι να προσπαθήσουν να το κρατήσουν ζωντανό γιατί εξυπηρετούνται διάφορα πολιτικά συμφέροντα. Ή καλύτερα μικροσυμφέροντα.

Η περιβαλλοντική καταστροφή θα είναι πιθανόν το νέο πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης με μορφές τύπου Τούνμπεργκ από τη μία και Μπολσονάρου από την άλλη(προσωπικά μου είναι άκρως αντιπαθείς και οι δύο ανθρωποτύποι) ενώ ποτέ δε μπορούμε να αποκλείσουμε ένα γενικευμένο πόλεμο ή ένα πυρηνικό ατύχημα μεγάλων διαστάσεων. Αυτά τα δύο πάντα παίζουν με περισσότερες ή λιγότερες πιθανότητες.

Κατά τα άλλα πολιτική ορθότητα, φυλετικές ταυτότητες και διάφορα άλλα θα εξακολουθούν να έχουν το μερίδιό τους στη καθημερινότητα και να αποτελούν σημείο διαμάχης.

Για να το συνοψίσω: Ο χειμώνας έρχεται

 
Παιδί που γεννήθηκε λίγο πριν την πρώτη καραντίνα χαρακτηρίστηκε - αβάσιμα - αυτιστικό γιατί πήγε πρόσφατα σε παιδικό σταθμό και αδυνατούσε να συνυπάρξει με τα άλλα παιδιά γιατί σε όλη τη ζωή του ο κόσμος του αποτελούνταν από 6 άτομα - τους γονείς και τους παππούδες του.
Καλή χρονιά, για αρχή.
Αρα μιλάς για ποια ηλικία; Γιατι πριν τα 2, 5-3, κανεις σοβαρός παιδιατρος, πόσο μάλλον αναπτυξιολογος, δεν τολμά καν να αναφέρει το φασμα.

Νταξ, βγαινω απο τα ρουχα μου πρωτοχρονιατικα και κανει και κρυο, όσο να πεις. :)

Ο χειμώνας έρχεται
Δεν θα τον περιμένουμε αιώνια, πες του. Αηντε.
 
Top