Εντάξει...το παραδέχομαι. Έχω κι εγώ τα δικά μου κολλήματα

:μουάχαχα: Γελάω τόση ώρα με τα δικά σας, αλλά όσο σκέφτομαι τα δικά μου κολλήματα :χμχμ:

Δεν αντέχω τα ανοιχτά καπάκια. Μπορεί να μη με πιάνει ο ύπνος αν ξέρω ότι υπάρχει π.χ. σαμπουάν στο μπάνιο με ανοιχτό καπάκι.
Μπορεί στο νεροχύτη να υπάρχουν άπλυτα, αλλά η πετσέτα κουζίνας για τα χέρια πρέπει να είναι διπλωμένη ή κρεμασμένη. Ποτέ παραπεταμένη.
Πίνω καφέ μόνο από τα χεράκια μου & αν χρειαστεί να μου τον φτιάξει άλλος, θα βάλω οπωσδήποτε έστω και λίγο το χεράκι μου.
Δεν μπορώ να βλέπω να ακουμπάει κάποιος το ποτήρι του πάνω σε βιβλία ή σε περιοδικά. Κι ας μην είναι δικά μου, ή να είναι παλιά περιοδικά για πέταμα. Με την πρώτη ευκαιρία που δεν θα κοιτάζει θα του το μετακινήσω.
Ενώ δεν έχω υψοφοβία, δεν μπορώ να περπατήσω επάνω σε διάφανες επιφάνειες. Αυτόματα μετατοπίζω το βάρος μου προς τα πάνω για να νιώθω ελαφρύτερη ή γαντζώνομαι στον διπλανό μου για να μην πέσω:χαχα:.
 
οσα κ να διαβαζω γελαω κ τα απολαμβανω

αντι να χρησιμοποιω τις φατσουλες που γελανε -χαμογελανε συνηθως το δηλωνω και λεω γελαω ,γελαω πολυ ,εχω πεσει κατω κ παει λεγοντας. ισως καποια μελη που μιλαμε περισσοτερο το εχουν προσεξει, το ευχαριστιεμαι κ μου βγαινει πολυ πολυ αυθορμητα
επισης δε χωνευω τα θαυμαστικα, απο παντα. απο το σχολειο κ τις εκθεσεις κλπ. μπορει να το εχω χρησιμοποιησει κ ..καμια φορα..

στην κατηγορια δε χωνευω θα μπει κ το καλας..ναι το αλατι..με ''ριχνει'' η συσκευασια του; δεν ξερω. το χρυσο καλας το δεχομαι.το αλλο οχι.

κ ναι..εχω κ αλλα.
 
τωρα ας πουμε εχω πεσει κατω

η μεγαλη συσκευασια κιολας, ε οχιιιι. για να μη σου πω οτι χρησιμοποιω καταρχην μυλο, χοντροκομμενο αλατακι κ μυλο να το αλεθει. μα το μεγαλο κ ξεβαμμενο;;
κ το χρυσο να υπαρχει εκει,για οταν ξεμενω.

το πρασινο φερι επισης δεν το θελω, ουτε το χρυσο

για να φυγω απτην κουζινα κ να παω στο μπανιο
τζονσον μονο το χρυσο που μου θυμιζει παιδικα καλοκαιρια κ μετα δαγκωτο προδερμ
 
Και δεν αντέχω καθόλου τα ανοιχτά ντουλάπια.
Α! Αυτό το έχω κι εγώ. Πριν χρόνια πολλά είχα διαβάσει ένα βιβλίο, τα Πουλιά της Νύχτας. Εκεί λοιπόν είχα διαβάσει πως από την ντουλάπα ενός εφηβικού δωματίου έβγαιναν κάτι περίεργα πουλιά κάθε βράδυ, όταν ο ήρωας έπεφτε για ύπνο (αν θυμάμαι καλά).
Από τότε έχω φάει ένα σκάλωμα και δεν μπορώ να βλέπω ανοιχτές ντουλάπες, συρτάρια και πάει λέγοντας, και ειδικά τα βράδια....:ουχ:
 
Πολύ αστεία αυτά που γράφετε. :χαχα:

Εγώ θέλω να περπατάω πάντα στα αριστερά του διπλανού μου, αν πάω από δεξιά, μου φαίνεται τόσο άβολο που συνήθως σκοντάφτω. :)))
Όλα πρέπει να είναι ίσια στην θέση τους, στοιχισμένα. Είτε πρόκειται για κουρτίνες, κάδρα, χαλιά, κουβέρτα, τα ποτήρια στα ντουλάπια και πάει λέγοντας. Ακόμη και στο σούπερ μάρκετ αν δω ένα προϊόν που έχει ξεφύγει από την σειρά του, πιάνω και τα σιάζω. :ντροπή:
Διάβασα και για πυτζάμες πιασμένες μέσα από τις κάλτσες ή μέσα από το παντελόνι... Τα ίδια και εδώ μέχρι πέρσι. Δεν ξέρω πώς το έκοψα, ξαφνικά φέτος τον χειμώνα δεν μοιάζω με προφυλακτικό. :)))
 
Δεν μου αρέσει η μυρωδιά που αφήνει στα χέρια το πορτοκάλι και το μανταρίνι...με πιάνει αηδία και ο περισσότερος κόσμος νομίζει πως είναι ωραίο και συνήθως τρώει αυτά τα φρούτα και μετά δεν πλένει τα χέρια του ..μου αρέσουν πολύ αυτά τα δύο φρούτα και όταν τρώνε οι γονείς μου μου καθαρίζουν και εμενα και τα τρώω με πιρούνι αλλιώς μπορεί να μη φάω καθόλου ή να καθαρίσω μια στο τόσο κανένα με γάντια.Σοβαρά δεν ξέρω πότε άρχισε να με ενοχλεί τόσο πολύ όμως πλέον δεν το αντέχω καθόλου ... :ωιμέ: Επίσης με ενοχλεί η μυρωδιά που αφήνει στα χέρια το αγγούρι (αλλά σε φάση που το αντέχω και το καθαρίζω για να φάω αλλά δεν χαίρομαι όταν το κάνω :)))) ) και ξέρω πως μου δημιουργήθηκε αυτό. Όταν ήμουν μικρή πήγαινα ρυθμική γυμναστική και μοντέρνο χορό και ένα κοριτσάκι σε κάθε μάθημα ερχόταν και τα χέρια της μύριζαν αγγούρι και όταν έπρεπε να κάνουμε καμιά άσκηση και να της πιάσω το χέρι δεν ήθελα και δεν μπορούσα να το αποφύγω .. :λυγμ:
 
Δεν μπορώ καθόλου, όταν οδηγώ στο αμάξι να μη φοράνε όλοι ζώνη ασφαλείας..Είτε κάθονται μπροστά είτε πίσω. Αν καταλάβω ότι κάποιος δεν φοράει ζώνη τρελαίνομαι.. Σε σημείο που έχω σταματήσει το αυτοκίνητο μέσα στην εθνική οδό μέχρι να φορέσουν όλοι ζώνη..
Αλλιώς δεν μπορώ καθόλου να οδηγήσω..Με πιάνει μεγάλο ψυχολογικό..
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Δεν μου αρέσει η μυρωδιά που αφήνει στα χέρια το πορτοκάλι και το μανταρίνι...
:πανικός:

Επίσης με ενοχλεί η μυρωδιά που αφήνει στα χέρια το αγγούρι
:πανικός:


Εμένα πάντως, με ενοχλούν οι βαριές κολόνιες που φοράνε ορισμένες γυναίκες και ιδίως πρωινιάτικα. Αλλά δεν το θεωρώ δική μου παραξενιά. Δηλ. έλεος.
:))))
 
Δεν αντέχω το ρούφηγμα της μύτης, εκνευρίζομαι αφάνταστα. Μετά από 2-3 ρουφήγματα προσφέρω ευγενικά χαρτομάντηλο. :χαχα:
 
Κλαίω από τα γέλια. Μπήκα για λίγο στη Λέσχη και κατέληξα να σας διαβάσω όλους. Είμαστε " Η Φωλιά του Κούκου" και όχι "Η Λέσχη του Βιβλίου". Κι εγώ λοιπόν θέλω απόλυτο σκοτάδι όταν κοιμάμαι (ο άντρας μου θέλει απόλυτη ησυχία). Μόλις ξυπνήσω θέλω να ανοίξω το παράθυρο και να αερίσω το δωμάτιο (ο άντρας μου κρυώνει). Μπαίνω στο μπάνιο και τραγουδάω, μιλάω πολύ και έχω κέφια το πρωί (ο άντρας μου είναι βαρύς και αμίλητος για μία ώρα τουλάχιστον). Συχαίνομαι το πρωινό κάπνισμα, το αντέχω μετά τις 11.00 (ο άντρας μου κάπνιζε βαριά Gitanes με το που άνοιγε το μάτι του, ευτυχώς το έκοψε μετά από 20 χρόνια γάμου). Θέλω η κουζίνα να είναι πεντακάθαρη (ο άντρας μου τα πετάει όλα στο νεροχύτη ή τα αφήνει από δω κι από κει). Οι πετσέτες της κουζίνας θέλω να είναι διπλωμένες στη μέση και ομοιόμορφα κρεμασμένες (ο άντρας μου τις περνάει στην μπάρα τσαλακωμένες σαν χαρτομάντηλα). Θέλω τα ρούχα στη ντουλάπα να είναι ωραία διπλωμένα και τοποθετημένα κατά χρώματα (ο άντρας μου τραβάει ένα μπλουζάκι και σπρώχνει τα υπόλοιπα στο βάθος ένα κουβάρι). Τώρα που τα διαβάζω, φουντώνω. Πάω να βρω τον άντρα μου και να του δώσω μια μπουνιά.
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Κατά κάποιον τρόπο δίνεις την αίσθηση πως υπάρχεις προς τον άντρα σου. :))))
 
Κλαίω από τα γέλια. Μπήκα για λίγο στη Λέσχη και κατέληξα να σας διαβάσω όλους. Είμαστε " Η Φωλιά του Κούκου" και όχι "Η Λέσχη του Βιβλίου". Κι εγώ λοιπόν θέλω απόλυτο σκοτάδι όταν κοιμάμαι (ο άντρας μου θέλει απόλυτη ησυχία). Μόλις ξυπνήσω θέλω να ανοίξω το παράθυρο και να αερίσω το δωμάτιο (ο άντρας μου κρυώνει). Μπαίνω στο μπάνιο και τραγουδάω, μιλάω πολύ και έχω κέφια το πρωί (ο άντρας μου είναι βαρύς και αμίλητος για μία ώρα τουλάχιστον). Συχαίνομαι το πρωινό κάπνισμα, το αντέχω μετά τις 11.00 (ο άντρας μου κάπνιζε βαριά Gitanes με το που άνοιγε το μάτι του, ευτυχώς το έκοψε μετά από 20 χρόνια γάμου). Θέλω η κουζίνα να είναι πεντακάθαρη (ο άντρας μου τα πετάει όλα στο νεροχύτη ή τα αφήνει από δω κι από κει). Οι πετσέτες της κουζίνας θέλω να είναι διπλωμένες στη μέση και ομοιόμορφα κρεμασμένες (ο άντρας μου τις περνάει στην μπάρα τσαλακωμένες σαν χαρτομάντηλα). Θέλω τα ρούχα στη ντουλάπα να είναι ωραία διπλωμένα και τοποθετημένα κατά χρώματα (ο άντρας μου τραβάει ένα μπλουζάκι και σπρώχνει τα υπόλοιπα στο βάθος ένα κουβάρι). Τώρα που τα διαβάζω, φουντώνω. Πάω να βρω τον άντρα μου και να του δώσω μια μπουνιά.
Λοιπόν Φεν...μη μου τον Πάρι τάραττε! Άσε τον ήσυχο τον άνθρωπο βρε. Συμφωνώ φυσικά με σένα για τις πετσέτες και τα ρούχα (α ρε Πάρι!)

Πάντως, εμένα μου τη "σπάει" όταν κάποιος μασουλάει δυνατά ή όταν κάνει θόρυβο με τα πιάτα και τα πιρούνια. Έλεος δηλαδή!
 
Last edited:
κ μιας κ εχουμε ''εκτεθει'' οι ιδιοι ας ξεμπροστιασουμε κ καναν φιλο

αγαπημενη φιλη δεν μπορει να φοραει..κ τις δυο καλτσες, την καταπιεζουν.με αποτελεσμα να τριγυρναει μεσα στο σπιτι με μια καλτσα,χειμωνα καλοκαιρι. κ στον υπνο το ιδιο
 
Κολλήματα?
1. Δεν περπατάω ποτέ ξυπόλυτη για να μην πατήσω κανένα καρφί (ευχαριστώ πολύ, Βλεπω Το Θάνατό Σου 5)
2. Πριν πιω το γάλα μου πάντα σιγουρευομαι οτι δεν έχει καμια μύγα.
3. Κανείς δεν αγγίζει το ροζ ποτήρι μου.
4. Κανείς δεν αγγίζει τα αρκουδάκια μου.
5. Κανείς δεν ψαχουλευει "τραγούδια" στο κινητό μου. Κανείς.
6. Κανείς δε λέει μπροστά μου τις λέξεις "οκ", "αχα" και "εισαι έλεος".
7. Κανείς δε μου λέει οτι ο Ερίκ (το Φάντασμα) ειναι άσχημος.
8. Κανείς δεν πειράζει τα βιβλία μου!

Αν συνεχίσω αυτό θα καταλήξει να μοιάζει με τις 10 Εντολές.! XD
 
Οδυσσέα, ήμουν έτοιμη να σου γράψω κάτι στον τοίχο σου (ή ο,τι ειναι αυτό που έχουμε στη Λέσχη, τέλος πάντων) αλλα θα στο γράψω εδω:
ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΗ;
 
Ναι Αζέλμα, επηρεάστηκα από τη Μαργαρίτα και όταν πήγα με μερικά μέλη της Λέσχης στο Φεστιβάλ Βιβλίου το πήρα.[Είμαι ακόμη στην αρχή δεν ξέρω, μέχρι τώρα καλά πάει...]
 
Top