Αγγλισμοί

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
πωπω, μου πήρε δυο-τρεις αναγνώσεις να καταλάβω τί λέει. Είναι απόδοση του four you-must-try cocktails.

τί να πω...
 
Φαροφύλακα (καλημέρα!) μία από τα ίδια... Ακόμη και τώρα ζορίζομαι διαβάζοντάς το.
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Σημερινός τίτλος στο luben.tv: "Το Netflix πετά στους φανς του Stranger Things καινούριο βιντεάκι, επειδή Halloween".
 
Καλά το luben είναι μια κατηγορία μόνο του,ντάξει.Πάντως αυτό που μεταφράζουν αυτούσιο ένα κείμενο απο τα ξένα tabloids πρέπει να σταματήσει κάποτε. Δεν το κάνει μονο το luben αλλα πολλές σελίδες.
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Η λέξη στην οποία θα αναφερθώ δεν είναι αγγλισμός, όμως σήμερα την πρωτο-άκουσα με την αγγλική της σημασία. Ίσως ταιριάζει σ' αυτό το νήμα, αν όχι προτείνετέ μου κάποιο σχετικό για να μεταφερθεί.

Πρόκειται για τη λέξη κέικ, που πήραμε από την αγγλική γλώσσα. Αν και στα αγγλικά "κέικ" σημαίνει τούρτα (birthday cake, ice-cream cake κ.ο.κ.), εδώ κατέληξε να σημαίνει το γλυκό εκείνο με τη ζύμη που ψήνεται σε φόρμες σε διάφορα σχήματα, ορθογώνιο παραλληλόγραμμο, με τρύπα στη μέση κ.ο.κ. Ένα γλυκό που, σε αντίθεση με την τούρτα, συνήθως δεν κάνει για επίσημα τραπέζια, γιορτές και τέτοια. Σήμερα ήρθε στη δουλειά μου (ζαχαροπλαστείο) μια μικρή γειτόνισσά μου, γύρω στα 16, Ελληνίδα.

"Έχετε κέικ;"
"Μου έχει τελειώσει τώρα. Έχω τσουρέκι, αν θέλεις"
"Α όχι το θέλω για γενέθλια"

Πήγε να φύγει, αλλά μου 'κοψε και τη φώναξα πίσω.

"Μήπως εννοείς τούρτα;"
"Ναι, έχω συνηθίσει να τη λέω κέικ"

Νομίζω ότι οι σημερινοί μαθητές, λόγω του ίντερνετ,έχουν πολύ μεγαλύτερη εξοικείωση με την αγγλική γλώσσα απ' ό,τι είχε η δικιά μου γενιά (των τριαντάρηδων) στην ηλικία τους. Εμείς τα μαθαίναμε στα πλαίσια των μαθημάτων που κάναμε σε σχολεία και φροντιστήρια, ενώ αυτά τα παιδιά χρησιμοποιούν τη γλώσσα σε καθημερινή βάση. Και μου φάνηκε ενδιαφέρον που ένα παιδί της ηλικίας αυτής, που έχει μητρική γλώσσα την ελληνική, έχει μάθει να λέει "κέικ" και να εννοεί "τούρτα".
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Μια παρομοια συγχυση πρεπει να υπαρχει μεταξυ cookie, biscuit, μπισκοτο και κουλουράκι





Αληθεια, εχω αναρωτηθει στο παρελθον: το κέικ πώς ειναι στα αγγλικα; :))))

Αυτο που αποκαλουμε κεικ πρεπει να ειναι ιδιο με το carrot cake, μονο που δεν εχει απαραιτητα καροτο. Επισης πρεπει να ειναι παρομοιο υλικο με το muffin, αλλα σε μεγαλο μεγεθος. Τα "κεκακια" που τρωγαμε στα τραπεζια, τους μπουφεδες κλπ πρεπει να ειναι muffins.
 
Last edited:

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Δεν ξερω αν αναφερθηκε πιο παλια στη συζητηση. Προσφατα παρατηρησα οτι, ειδικα μεταφραζοντας απο τα αγγλικα, συχνα χρησιμοποιουν τη λεξη "σπιτι" εκει που υπαρχει το "home", αλλα αυτη τη λεξη δεν εχει παντα την εννοια του σπιτιου.

Για παραδειγα σε μια ταινια μπορει να ακουστει "Let's go home" οταν ειναι να τελειωσουν πχ. μια αποστολη. Μερικες φορες στον υποτιτλο λεει "Παμε σπίτι", αλλα εδω το home δεν εχει την εννοια του σπιτιου, αφου οι πρωταγωνιστες δεν ειναι αδελφια ή αντρογυνο, οποτε πιο πολυ εννοειται να γυρισουν στο στρατόπεδο, στο αρχηγείο, ή γενικα στη βαση τους, η στην πολη τους, οποτε κατι πιο ακριβες θα ηταν "Παμε πισω".

Επισης βλεπω να μεταφραζεται "σπιτι" οταν αναφερεται σε χωρες οποτε στα σωστα Ελληνικα θα επρεπε να πουμε "πατριδα". Για παραδειγμα "η Αμερικη ειναι το σπιτι μου" :ωιμέ: Πιο ακρβες θα ηταν να πουμε "Η Αμερική ειναι η πατριδα μου" η εστω "Το σπιτι μου ειναι στην Αμερική"
 
Last edited:

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Ναι "home" είναι, ας πούμε, η βάση του καθενός. Θυμάμαι μια φορά που κάτι έγραφα στο ίντερνετ για το διαμέρισμά μου και αναφέρθηκα σ' αυτό ως "my house". Κάποιος με διόρθωσε και μου είπε ότι με τη λέξη αυτή εννοούν τις μονοκατοικίες κι όχι τα διαμερίσματα. Κι ότι θα μπορούσα, αν ήθελα, να πω "my home". Δεν ξέρω κατά πόσο ισχύει.
 
Οι Βρετανοί όταν χρησιμοποιούν τη λέξη "Home", εννοούν έναν πολύ ιδιαίτερο και προσωπικό χώρο. Η πιο σωστή απόδοση της λέξης στα ελληνικά θα ήταν "Έστία". Πρόκειται κυρίως για ένα σπίτι με αυλή και κήπο, χαρακτηριστικό της μεσοαστικής και μικροαστικής τάξης. Οι εργάτες - τουλάχιστον στις μεγάλες βιομηχανικές πόλεις - μένουν ακόμη κατά βάση σε υποβαθμισμένες πολυκατοικίες (Blocks of Houses). Η λέξη "house" έχει το νόημα του κτιρίου. κυρίως δημόσιου ιδρύματος, εντευκτηρίου, χώρου "ανοιχτών" συναντήσεων κλπ.

Για διαμέρισμα θα πούμε "flat" ή "apartement". Το "appartment" θα το βρούμε και στα γαλλικά. Είναι χαρακτηριστικό πως και στη γλώσσα αυτή έχουμε διακριτή ομοιότητα μεταξύ

- " home" > "chez moi"
- " house" > "maison"

λογικά λοιπόν οι αγγλικές σημασίες προέρχονται από γαλλική (νορμανδικής περιόδου) επίδραση

Για να το καταλάβουμε καλύτερα, ας δούμε τι εννοούν οι Madness με τη λέξη "house" σε δύο από τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους


[video=youtube;GJ2X9SANsME]https://www.youtube.com/watch?v=GJ2X9SANsME[/video]



[video=youtube;rXuvdeEC5y8]https://www.youtube.com/watch?v=rXuvdeEC5y8[/video]
 
Last edited:

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Για μένα μια λέξη που είναι κάπως κοντά στο home είναι το "σπιτικό".

Είναι ενδιαφέρον ότι μια τέτοια καίρια διαφοροποίηση υπάρχει σε διάφορες γλώσσες (αγγλ. house/home, ολλ. huis/thuis), αλλά όχι στα Ελληνικά. Την κατά τ' άλλα "πλουσιότερη γλώσσα του κόσμου". :)))
 
Η διαφορά που παρατήρησες Φάρε (και στα γαλλικά επίσης όπως ανέφερα παραπάνω), έχει γίνει αντικείμενο συζήτησης ανάμεσα στους γλωσσολόγους. Η εξήγηση έχει κοινωνιολογικές αναφορές, ο Έλληνας λόγω της τουρκοκρατίας διαμόρφωσε μία συγκεκριμένη αντίληψη. Το σπίτι, και ως "ντουβάρι" είναι προέκταση του εαυτού μας, άρα οι έννοιες του "home" και του "house" ταυτίζονται...
 
Υποθέτω ότι παραδοσιακά στην Ελλάδα είχαμε μεγάλο βαθμό ιδιοκατοίκησης οπότε το σπίτι μας είναι το ίδιο αυτό όπου γεννηθήκαμε, ζήσαμε και πεθάναμε (ή έστω περάσαμε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας) ενώ στην Αγγλία που η κοινωνία αστικοποιήθηκε νωρίτερα ο κόσμος έμενε σε σπίτια του οποίου δεν ήταν ιδιοκτήτης οπότε δεν ανέπτυσσε δεσμούς με το κτήριο από το οποίο ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να φύγει ή να εκδιωχθεί.
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Η εκφραση "πλουσια γλωσσα" ειναι νομιζω αδοκιμη και η πλουσιοτητα μιας γλωσσας δεν μπορει να μετρηθει. Ακομα και στατιστικα, πως μπορεις να συγκρινεις δυο λεξιλογια, αφου αλλωστε σε καθε γλωσσα υπαρχουν ξενες λεξεις αλλα και λεξεις που δε χρησιμοποιουνται καθημερινα. Εκτος αυτου υπαρχουν διαφορετικοι τυποι γλωσσων, οπως πχ τα Τουρκικα που ειναι συγκολητικη γλωσσα που δημιουργει λεξεις με επιθεματα, και θεωρητικα μπορει να εχει απειρο αριθμο λεξεων.

Βλεπω οτι οπως εμεις θεωρουμε τα Ελληνικα την πλουσιοτερη γλωσσα, αντιστοιχως στην αγγλοσφαιρα, τα Αγγλικα θεωρουνται η πλουσιοτερη γλωσα, κατ' αρχας λογω του μεγαλου αριθμου δανειων. Και αν σκεφτεις οτι καθε τοσο προστιθεται τεραστιος αριθμος νεολογισμων, τεχνικων και αργκοτικων ορων, οχι μονο απο ατομα που την εχουν μητρικη τους, αλλα απο τοσα εκατομμυρια ατομα που τη χρησιμοποιουν διαδικτυακα, μαλλον ολες οι υπολοιπες γλωσσες ακολουθουν πολυ πισω.
 
Last edited:

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
(παντως επειδη βλεπω οτι εγινε hijacking στο αρχικο μου ερωτημα, να υπενθυμμισω οτι δεν ειχε να κανει με τη διαφορα home/house, αλλα με το κατα ποσο μπορουμε στα Ελληνικα να χαρακτηριστουμε "σπιτι" μια χωρα (=πατρίδα), μια στρατιωτική βαση, ή ενα σημειο εκκινησης, οπως συμβαινει στα Αγγλικα)
 
Υποθέτω ότι παραδοσιακά στην Ελλάδα είχαμε μεγάλο βαθμό ιδιοκατοίκησης οπότε το σπίτι μας είναι το ίδιο αυτό όπου γεννηθήκαμε, ζήσαμε και πεθάναμε (ή έστω περάσαμε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας) ενώ στην Αγγλία που η κοινωνία αστικοποιήθηκε νωρίτερα ο κόσμος έμενε σε σπίτια του οποίου δεν ήταν ιδιοκτήτης οπότε δεν ανέπτυσσε δεσμούς με το κτήριο από το οποίο ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να φύγει ή να εκδιωχθεί.
Ακριβώς περί αυτού πρόκειται. Η μελέτη των γλωσσών έχει να δώσει πολλές αναφορές στους κοινωνιολόγους. Ακόμη και σημαντικά ιστορικά συμπεράσματα προκύπτουν από τις γλωσσολογικές συγκρίσεις.
 
Top