Έχετε διαβάσει το "Να ζεις να αγαπάς και να μαθαίνεις" του Λ. Μπουσκάλια;

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
"Να ζεις να αγαπάς και να μαθαίνεις"

Ηθελα να ρωτήσω εάν κάποιος έχει διαβάσει το συγκεκριμένο βιβλίο του Μπουσκάλια, και τι εντυπώσεις του άφησε.
Το έιδα τις προάλες στην θεσ/κη σε ένα βιβλιοπωλειο και "φλερτάριζα" με την ιδέα να το πάρω ή οχι.

Καθώς όμως έχω διαβάσει και κάποια άλλα βιβλια παρόμοιου περιεχομένου που δεν με εντυπωσίασαν, (ειδικα αμερικανών συγγραφέων φευγω μακριά στο ακουσμα και μόνο) για το συγκεκριμένο έχω ακούσει πολλές καλές κριτκές. Εριξα και μια βιαστική ματιά, αλλά.. δεν προλαβα να σχηματίσω γνώμη.

Εχω ακούσει ομως πως είναι πολυδιαβασμένο και καθώς είναι και παλιο σχετικα το έχουν διαβάσει αρκετοι σε μικρη ηλικια

Το γνωρίζει κανεις;
 
Last edited by a moderator:
Ναι το έχω διαβάσει :)
Μάλιστα μου το είχε προτείνει και η Δεινομάχη... Δεν ειναι κακό, σε βάζει σε σκεψεις και μάλλον μου αρεσε αρκετα πριν κανενα χρονο που το διαβασα.. Αν θες κατι να σε προβληματισει κάπως ειναι μια χαρα :) Αλλά μη με εμπιστεύεσαι και πολύ. Δε θυμαμαι ακριβως για τι μιλουσε μου εμεινε μια γενικη αίσθηση ότι πραγματευοταν πολυ το ζητημα της αγάπης.. Αλλά δεν ειναι το βιβλίο που θα σε κανει να κρεμεσαι από τη κάθε λέξη, δεν ειναι το βιβλίο της αγωνιας ;)
 
Θα μπορουσαν να μπουν εδω καποια μικρα αποσπασματα (να παρουμε μια ιδεα);

Εχω ακουσει τα χειροτερα για το βιβλιο αυτο. Το εβαζε σε κατηγορια με τα λοιπα που υπαρχουν στην αγορα και κοροιδευουν τον κοσμο και ειδικα γυναικες (αυτό ειναι θεμα : αν τα προτιμουν γυναικες αυτα, και γιατι (μαλλον επειδη αρεσκονται στο αναλυουν))
 
Το μόνο απόσπασμα που μου άρεσε από το βιβλίο τόσο ώστε να το αντιγράψω είναι ένα ποίημα μιας κοπέλας που είχε παραθέσει ο συγγραφέας :
Δεν μπορώ να είμαι ευτυχισμένη όταν αλλάζω
μόνο και μόνο για να ικανοποιήσω τον εγωισμό σου.
Ούτε μπορώ να νιώσω ήρεμη όταν με κριτικάρεις επειδή δεν σκέφτομαι σαν εσένα
Ή που δεν βλέπω όπως εσύ.
Δεν προσπαθώ να διαμορφώσω το μυαλό σου.
Ξέρω πως είναι δύσκολο να είσαι απλά εσύ.
Και δεν μπορώ να σου επιτρέψω να μου υπαγορεύσεις τι θα είμαι
γιατί βάζω όλη μου τη προσοχή να είμαι εγώ.

Η ευτυχία μου είμαι εγώ, όχι εσύ.
Όχι μόνο γιατί εσύ μπορεί να είσαι περαστικός,
αλλά και επειδή εσύ θέλεις να είμαι αυτό που δεν είμαι.

Είπες πως είμαι διάφανη
κι'εύκολα με ξεχνούν.
Γιατί τότε προσπάθησες να χρησιμοποιήσεις τη ζωή μου
για να αποδείξεις στον εαυτό σου ποιος είσαι;
 
Είναι πάρα πολύ όμορφο Εσκιβέλ (και ποσο μεγαλη αληθεια λεει), αλλα.. δεν ειναι του Μπουσκάλια :)))) (οπως ειπες)

Παντως αν ειναι γεματο απο τετοια το βιβλιο, ειναι ομορφο. Να τολμησω να ζητησω ακομη ενα μικρο αποσπασμα; (δεν χορτασα μ'αυτο μονο)
 
Το προτείνω ανεπιφύλακτα!Το έχω διαβάσει εδώ και πολλά χρόνια..θυμάμαι ότι εκείνες τις μέρες πραγματικά μου είχε αλλάξει τη ζωή, την έβλεπα με άλλο "μάτι", με αισιοδοξία και χαρά. Είναι καταπληκτικός ο Μπουσκάλια καμία σχέση με τις αμερικανιές άλλων βιβλίων. Κάπου το έχω καταχωνιάσει όταν το βρώ θα παραθέσω κομμάτι του.
 
Το είχα πρωτοδιαβάσει πριν καμιά δεκαριά χρόνια, όταν πήγαινα ακόμα Λύκειο. Δεν είχα ξαναδιαβάσει κάτι αυτού του ύφους και θυμάμαι ότι με είχε εντυπωσιάσει. Είναι αρκετά ευχάριστο βιβλίο, αισιόδοξο και περιστρέφεται όντως κυρίως γύρω από την αγάπη. Ο Μπουσκάλια, μιας και έχει ιταλικές ρίζες, θα έλεγα ότι ως ιδιοσυγκρασία είναι πιο κοντά σε μας παρά στους Αμερικάνους και για αυτό ίσως επικεντρώνεται περισσότερο σε θέματα όπως η φιλία, η οικογένεια κτλ, παρά στην επιτυχία (american dream και πάει λέγοντας).
 
περασαν πολλά χρόνια από τότε που το διάβασα,δε μπορώ να πω πως άλλαξε κάτι στη ζωή μου αλλά όπως είπαν και οι παραπάνω είναι ένα ευχάριστο βιβλίο. Δε μπορώ να θυμηθώ αποσπάσματα πέρα από μια φράση που την έλεγα στη μαμά μου κάθε φορά που μου έκανε παρατήρηση όταν αργούσα να γυρίσω:
"σπίτι είναι εκεί που όταν πηγαίνεις είναι υποχρεωμένοι να σε βάλουν μέσα":)
 
Επειδή έχω διαβάσει άπειρα βιβλία αυτής της κατηγορίας (αυτοβελτίωσης, αυτοβοηθειας, εκλαϊκευμένης ψυχολογίας – όπως θέλετε πέστε τα) από περιπτέρου μέχρι Εκχαρτ Τόλε (όσοι έχουν ασχοληθεί γνωρίζουν ) θα σου πω τα εξής:
1. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με λογοτεχνία να μου πεις τα γούστα σου, να σου πω αν θα σου αρέσει. Μόνο αν το διαβάσεις όλο θα καταλάβεις.
2. Ο Μπουσκάλια είναι ο πρωτοπόρος σε αυτή την κατηγορία πολλά χρόνια πίσω. Αυτό σημαίνει δύο πράγματα. Είναι αυθεντία αλλά και ταυτόχρονα ξεπερασμένος.


Τα βιβλία αυτά δεν αλλάζουν ζωές. Δίνουν κίνητρα, μια νέα οπτική, βάζουν σε τάξη σκέψεις και δίνουν μια πολύ μικρή ώθηση να ανέβεις το επόμενο σκαλί. Όπως κάθε είδος έχει τους καλλούς και τους κακούς. Ο Μπουσκάλια είναι στους καλούς και εύκολους στην ανάγνωση κατανόηση.
 
Μόλις συνειδητοποίησα πόσα χρόνια έχουν περάσει από τότε που ήμουν στα sweet sixteen. :ωιμέ:

Αν κατάλαβα καλά, αυτό το απόσπασμα
Αυτή την ιστορία τη λέω πάντα, την έχω γράψει και πολλοί από σας την έχετε ακούσει χιλιάδες φορές, μ' αρέσει όμως τόσο πολύ. Στο μάθημα της Αγάπης ένα κορίτσι είπε ένα βράδυ: "Ξέρω γιατί απελπίζομαι τόσο συχνά. Είναι γιατί θέλω να με αγαπούν όλοι κι αυτό δεν είναι ανθρωπίνως δυνατόν. Θα μπορούσα να είμαι το πιο ζουμερό, το πιο γευστικό, το πιο συναρπαστικό ροδάκινο του κόσμου και να προσφέρομαι σε όλους. Υπάρχουν όμως άνθρωποι που είναι αλλεργικοί στα ροδάκινα. Αυτοί θα θελήσουν ίσως να γίνω μπανάνα". Πόσο συχνά δε γινόμαστε μπανάνες για άλλους, που θέλουν ροδάκινα! Τι θλιβερή φρουτοσαλάτα. Είναι προτιμότερο να πεις στον άλλο: "Λυπάμαι πολύ που δεν μπορώ να είμαι μπανάνα, θα το 'θελα πολύ να ήμουνα μπανάνα για σένα. Βλέπεις όμως, είμαι ροδάκινο". Και ξέρετε τι θα συμβεί; Αν περιμένετε αρκετά, θα βρείτε κάποιον που του αρέσουν τα ροδάκινα. Και μετά θα μπορείτε να ζήσετε σαν ροδάκινο κι όχι σαν μπανάνα. Σκεφτείτε χάσιμο ενέργειας που έχει κανείς προσπαθώντας να γίνει μπανάνα όταν είναι ροδάκινο!
περιλαμβάνεται στο μάθημα της Γλώσσας της Β' Γυμνασίου;
Για μένα, αυτό το βιβλίο υπήρξε ο πρώτος μπούσουλας του χάους των συναισθημάτων της εφηβείας. Αν θυμάμαι καλά :χεχ:
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Το έχω καινούριο (από δώρο). Αν κάποιος το θέλει το χαρίζω ή το αλλάζω με κάποιο μυθιστόρημα. Δεν πρόκειται να το διαβάσω.
 
Δε θα χάσεις και τίποτα. Το διάβασα κάπου στο λύκειο κατόπιν παρότρυνσης καθηγητή έκθεσης. Του είχα πει όσο ευγενικά μπορούσα ότι δε μου άρεσε (για την ακρίβεια ήθελα να του πω ένα "ξεράσογλου" αλλά έχω τρόπους) και γούρλωσε τα μάτια λες και έβλεπε εξωγήινο :όχισουλέω:
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Του είχα πει όσο ευγενικά μπορούσα ότι δε μου άρεσε (για την ακρίβεια ήθελα να του πω ένα "ξεράσογλου" αλλά έχω τρόπους) και γούρλωσε τα μάτια λες και έβλεπε εξωγήινο :όχισουλέω:
:χαχα:
Κι εμένα ο φίλος που μου το έφερε μου μίλησε γι' αυτό σαν να είναι ευαγγέλιο τουλάχιστον. :μαναι: Τι να πω, μπορεί να είναι κορυφαίο στο είδος του, απλά προτιμώ τις ιστορίες.
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Eγώ είμαι πρόθυμη να στο αγοράσω!:))
Δεν πουλάω βιβλία :χαχαχα: Αλλά κρίμα να μείνει αδιάβαστο στη βιβλιοθήκη μου αυτό. Στείλε μου τη διεύθυνσή σου και θα σου το στείλω. Αν κάποια στιγμή βρεθείς με κάποιο βιβλίο που δεν θέλεις μπορείς να μου το στείλεις. Έτσι κάναμε πριν λίγο καιρό και με ένα άλλο μέλος και πολύ το χάρηκα. :))))
 
Δεν πουλάω βιβλία :χαχαχα: Αλλά κρίμα να μείνει αδιάβαστο στη βιβλιοθήκη μου αυτό. Στείλε μου τη διεύθυνσή σου και θα σου το στείλω. Αν κάποια στιγμή βρεθείς με κάποιο βιβλίο που δεν θέλεις μπορείς να μου το στείλεις. Έτσι κάναμε πριν λίγο καιρό και με ένα άλλο μέλος και πολύ το χάρηκα. :))))
Σ ευχαριστώ πολύ πολύ!:)
Θα σου στείλω σε μήνυμα τα στοιχεία μου καθώς και μια μικρή λίστα που έχω με βιβλία που δεν θέλω να επιλέξεις όσα θές!:))
 
Το διάβασα πριν από χρόνια, μου το είχαν χαρίσει και - τότε- δεν άφηνα τίποτε αδιάβαστο. Δεν θυμάμαι ούτε μία πρόταση, άρα μάλλον δεν θα είναι και τόσο αξιομνημόνευτο. Μοιάζει με όλα τα αντίστοιχα. Τα μόνα βιβλία αυτοβοήθειας που συνιστώ ανεπιφύλακτα είναι τα κλασσικά εξής δύο. "Πως να γίνετε πλούσιοι με την δύναμη της σκέψης" (Think and Grow Rich) του Ναπολέοντος Χιλλ- τι άλλο να γράψει ένας άνθρωπος με τέτοιο όνομα? Επίσης το "Πως να κερδίζετε φίλους και να επηρεάζετε τους άλλους" (How to Win Friends and Influence People) του Ντέηλ Κάρνεγκι, το πρώτο του είδους, best seller το 1936.
 
εδω κ χρονια ολο το ξεκιναω κ ολο σταματαω στη σελιδα 10. διαβασε την Πολυαννα, το ιδιο ειναι,απλα στην Πολυαννα υπαρχουν χαρακτηρες κ προσωποποιειται το ολο θεμα. δεν μπορω τα συμβουλευτικα βιβλια, μου φαινονται τοσο ξενα απο τη ζωη. διαβασα κ το "ολα σου τα μαθα μα ξεχασα μια λεξη" κ ακομα προσπαθω να καταλαβω τι θελει να πει ο μπουραντας. (ειδα κ μια συνεντευξη του στην τηλεοραση κ δεν εβγαλα νοημα, μου φανηκε οτι αφηνει ανολοκληρωτες προτασεις)
 
Top